Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...], [...] Minister Administracji i Cyfryzacji utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], którą stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. nr [...] w części stwierdzającej nabycie przez gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości ozn. w ewidencji gruntów w jednostce ewidencyjnej [...] obręb [...], działka nr [...] (aktualnie działki nr [...], [...], [...], [...]).
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina [...], wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek, strona skarżąca wskazała na istniejące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, albowiem ww. decyzja może stać się podstawą wnoszenia przez uczestnika postępowania skutecznych roszczeń o odszkodowanie za działkę nr [...] przewidzianą pod budowę drogi publicznej. Ponadto wskazano na ewentualność zajścia trudnych do odwrócenia skutków prawnych, poprzez możliwość zbycia przez uczestnika pozostałych działek powstałych po podziale działki nr [...], której dotyczy decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
O nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Uwzględniając powyższe zasady Sąd uznał, że powołana w uzasadnieniu wniosku argumentacja strony skarżącej, przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzją tą Minister Administracji i Cyfryzacji zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. nr [...], orzekającą o nabyciu przez gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności opisanej wyżej nieruchomości. Decyzja stwierdzająca nieważność ww. decyzji z [...] czerwca 1992 r. spowoduje zmianę stosunków prawnorzeczowych a jej wynikiem może być obrót prawny opisaną nieruchomością, co w realiach sprawy może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych bądź wyrządzenia znacznej szkody. Podkreślenia wymaga przy tym, iż wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej, na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.