Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. T. stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
W dniu 13 lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od ww. wyroku.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – P. S. Ustanowiony pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną złożoną przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] wraz z odpowiedzią na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 grudnia 2016 r. sygn. akt I OSK 1609/15 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że pełnomocnik reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 30 grudnia 2016 r., jak również wniósł podczas rozprawy o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości, ani w części.
W dniu 10 stycznia (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, z uwagi na fakt, że wynagrodzenie nie zostało opłacone ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. Stosownie do treści § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.
Stosownie do treści § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Skarga kasacyjna wniesiona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wpłynęła do Sądu w dniu 13 lutego 2015 r. (data stempla biura podawczego), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 t.j., powoływanego dalej jako "rozporządzenie").
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sadem Administracyjnym opłata wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wszczętym skargą kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2015 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu sporządził odpowiedź na skargę kasacyjną oraz reprezentował skarżąca na rozprawie w dniu 30 grudnia 2016 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. II FPS 4/12 (ONSAiWSA z 2013 r. nr 3, poz.38) odpowiedź na skargę kasacyjną sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika i wniesiona w przepisanym terminie swym charakterem najbardziej zbliżona jest do czynności sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Dlatego należy przyjąć, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata, jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, wyznaczonemu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit a) rozporządzenia. Ze względu na to, że pełnomocnik został ustanowiony po wydanym przez Sąd w pierwszej instancji wyroku, a zatem w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny opłata wynosi 100 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Wyznaczonemu pełnomocnikowi należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 240 zł podwyższone o kwotę 55,20 stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwotę 295,20 zł.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a postanowiono jak w sentencji.