Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 3281/13 odrzucił skargę I.L. i H.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania z uwagi na złożenie skargi po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej, doręczony został pełnomocnikowi skarżących adwokatowi A.B. w dniu 10 marca 2014 r.
Pismem z dnia 14 marca 2014 r. skarżące wniosły od powyższego postanowienia zażalenie, które postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. zostało przez Sąd odrzucone.
W dniu 28 kwietnia 2014 r. Wojewoda [...] przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony w dniu 14 marca 2014 r. wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od decyzji Wojewody z dnia [...] października 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że nie zaprzecza, iż skargę złożyła nie za pośrednictwem organu, ale bezpośrednio do WSA w Warszawie. Zrobiła to jednak w terminie otwartym (data rejestracji w Sądzie 5 grudnia 2013 r.), który upływał w dniu 9 grudnia 2013 r. Przekazanie zaś skargi przez Sąd do organu nastąpiło 10 grudnia 2013 r., a zatem trzy dni robocze od momentu otrzymania przedmiotowej skargi przez Sąd. Wobec powyższego, do uchybienia terminu nie doszło z winy skarżących, a strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji opóźnień w obrocie korespondencji sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa – Sąd może na wniosek przywrócić termin stronie, która bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje prawne, wskazać należy, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu, wskazując przy tym, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
W ocenie Sądu okoliczności wymienione przez pełnomocnika skarżących, we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie świadczą o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do wniesienia skargi.
Zdaniem Sądu działanie strony w przedmiotowej sprawie, a w szczególności złożenie skargi bezpośrednio do Sądu jest przejawem nie tylko niestaranności strony w prowadzeniu własnych spraw, ale przede wszystkim niedbalstwa, co w żadnym wypadku nie może stanowić podstawy przywrócenia terminu.
Ponadto argumentacja strony, że do niedochowania terminu doszło z winy urzędników sądowych, który niezwłocznie nie przekazali skargi do organu jest nie do zaakceptowania. To na stronie – w szczególności reprezentowanej przez pełnomocnika zawodowego – ciążył obowiązek prawidłowego złożenia skargi. Z kolei rolą Sądu było jedynie przekazanie skargi do Wojewody [...], w możliwym dla Sądu terminie.
Reasumując należało podkreślić, że skarżące nie uprawdopodobniły, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nie było przez nich zawinione, co uzasadnia odmowę uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
Z tych względów Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 86 § 1 ppsa.