Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3203/13 oddalił skargę Kościoła [...] w Z. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia własności nieruchomości.
Następnie postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną strony skarżącej od powyższego wyroku w związku z nieuiszczeniem wpisu od przedmiotowej skargi kasacyjnej.
W dniu [...] marca 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek Kościoła [...] w Z. z dnia [...] marca 2015 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Jednocześnie, pismem z tej samej daty, strona skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 24 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt II OZ 479/15 oddalił przedmiotowe zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie zaś z treścią art. 88 powołanej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Niedopuszczalne bowiem jest jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz środka odwoławczego (zażalenia) na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminu dokonania tej czynności.
Zauważyć trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, ale i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie.
Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd zajął w tej kwestii błędne stanowisko (postanowienie NSA z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GZ 280/10).
W orzecznictwie wskazuje się również, że w sytuacji gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Innymi słowy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01, LEX nr 53302).
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że strona skarżąca wniosła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej oraz zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną z powodu nieuiszczenia w terminie stosownego wpisu. Zdaniem Sądu wniosek o przywrócenie terminu jest więc niedopuszczalny i podlega odrzuceniu. Jak wyżej wskazano środki te (zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności) wzajemnie się wykluczają, możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu powstaje dopiero wówczas, gdy sąd drugiej instancji oddali – jako bezzasadne - zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji stwierdzające, że w terminie przewidzianym dla dokonania danej czynności strona czynności tej nie dokonała. Nie ulega bowiem wątpliwości, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest tym, aby termin do podjęcia czynności upłynął.
W rozpoznawanej sprawie siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 87 § 1 powołanej ustawy, w dniu złożenia wniosku nie rozpoczął biegu. Wniosek o przywrócenie terminu jest więc przedwczesny i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak wyżej.