Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Prezydent Miasta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] nr [...] uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] i orzekającą o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz J. H., z tytułu wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego oraz o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł na rzecz Gminy [...] z tytułu nabycia przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr[...], obręb[...], o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr[...], od km [...] do km [...] i zobowiązującą do wypłaty tak ustalonego odszkodowania Prezydenta Miasta [...] w terminie 14 dni od dnia wydania tej decyzji.
W dniu [...] października 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju przesłał decyzję własną z[...] nr[...], wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), uchylającą decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 21 października 2013 r. i orzekającą o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na tej podstawie powinno mieć miejsce zawsze, gdy jest to uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (zob. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 164/06, Lex Polonica nr 415565). Stanowisko takie znajduje akceptację w doktrynie, która podkreśla, że sąd korzystając z podstawy zawieszenia określonej w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinien mieć na względzie możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowego (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 209), a to oznacza, że przesłanka prejudycjalna z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być ujmowana w sposób szeroki.
W niniejszej sprawie uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia[...] rodzi ten skutek, że w przypadku uprawomocnienia się decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] w niniejszej sprawie zachodzić będzie przesłanka do umorzenia postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość orzekania.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.