Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 2144/09

Uzasadnienie

I. Stan faktyczny

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2009 r. sygn. [...] stwierdzające uchybienie do wniesienia przez W. K. (dalej powoływany jako skarżący) zażalenia na postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o zwrocie podań skarżącego z dnia [...] lipca 2009 r. oraz z dnia [...] lipca 2009 r.

1. 1. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Burmistrz Gminy B. na podstawie art. 66 § 3 kpa zwrócił skarżącemu jego podania z dnia [...] lipca 2009 r. oraz z dnia [...] lipca 2009 r. w części dotyczącej matactw, odszkodowań, kradzieży przedmiotów i dokumentów ukradzionych z lokalu po matce, dokumentów ukradzionych z lokalu w B., zapłaty za skutki nielegalnego wynajmowania lokalu, za robienie matactw przez urzędników, wypłaty zaległego odszkodowania oraz pokrycia kosztów skargi.
2. 2. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2009 r.
3. 3. W dniu 13 października 2009 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie
4. 4. Samorządowe Kolegium Odwoławczego postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia w- wynikający z art. 141 § 1 i 2 kpa upłynął skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2009 r. W związku z tym zażalenie wniesione w dniu 13 października 2009 r. oznacza przekroczenie ustawowego terminu do jego wniesienia, co obliguje organ do wydania postanowienia na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 kpa.
5. 5. Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze stwierdził, że nie uchybił terminowi do wniesienia zażalenia.
6. 6. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
7. 7. Pismem z dnia 16 marca 2010 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego radca prawny E. S. uzupełniła skargę wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 7, art., 39, art. 46 oraz art. 77 kpa. Zdaniem pełnomocnika skarżącego brak było podstaw do przyjęcia, że w dniu 6 sierpnia 2009 r. skarżący odebrał postanowienie o zwrocie podania, ponieważ na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje nieczytelny podpis.
8. II. Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

1. Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

2. Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 w zw. z art. 144 kpa. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997 r. sygn. akt: I SA/Gd 1482/96, Nr LEX 29004).

3. Zgodnie zaś z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia zażalenia jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy zażalenie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego. Stosownie natomiast do art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

4. Z akt postępowania administracyjnego, zwłaszcza ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika bezspornie, iż postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] lipca 2009 r. zostało doręczone w dniu 6 sierpnia 2009 r. W związku z tym termin do złożenia zażalenia od tego postanowienia upłynął w dniu 13 sierpnia 2009 r. Tym samym złożenie zażalenia w dniu 13 października 2009 r. – a więc dwa miesiące później – oznacza wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu.

5. Pełnomocnik skarżącego kwestionuje sam fakt doręczenia z uwagi na nieczytelny podpis skarżącego. Wskazać należy zatem, że według art. 46 § 1 kpa odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Z treści tego przepisu nie wynika, że podpis odbiorcy powinien być czytelny oraz zawierać imię i nazwisko. Z wypełnionego w niniejszej sprawie formularza potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, iż została ona doręczona samemu skarżącemu i nie ma problemu z jednoznaczną identyfikację osoby, która odebrała przesyłkę. Sam nieczytelny podpis skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie może oznaczać automatycznie w przedstawionych powyżej okolicznościach sprawy, że do doręczenia nie doszło. Zresztą nawet sam skarżący faktu doręczenia nie kwestionuje, podając w zażaleniu daty i numery orzeczeń.

W zaistniałej sytuacji więc obowiązkiem organu było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Orzeczenie o kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy znajduje uzasadnienie w art. 250 wymienionej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit.c i §2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).