Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2138/12 oddalił skargę W. G. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania.
Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 marca 2013 r.
Postanowieniem z dnia 29 marca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla W. G. radcę prawnego w niniejszej sprawie (pkt 1 postanowienia).
Pismem z dnia 7 maja 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o wyznaczeniu radcy prawnego B. G. jako pełnomocnika skarżącego.
W dniu 14 maja 2013 r. wyznaczona pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy. W dniu 24 maja 2013 r. pełnomocnik po raz drugi zapoznała się z aktami sprawy.
Wnioskiem z dnia 11 czerwca 2013 r. pełnomocnik wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 2138/12, wnosząc równocześnie skargę kasacyjną od tego wyroku.
We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazała, że w dniu 13 maja 2013 r. powzięła wiadomość o wyznaczeniu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem z urzędu w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na konieczność dokładnego zapoznania się z aktami, skontaktowania z klientem i sporządzenia skargi kasacyjnej nie ze swej winy nie była w stanie dotrzymać 7 dniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniosła, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od zawiadomienia go o wyznaczeniu o występowania w sprawie. Wskazała, iż wniosek o przywrócenie terminu oraz skarga kasacyjna zostają złożone przed upływem trzydziestu dni od dnia zawiadomienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w sprawie, co uzasadnia przywrócenie terminu.
Podniosła, że pismo wniosła w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. dnia, w którym miała rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest spóźniony.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3.
Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że pełnomocnik skarżącego zapoznała się z aktami sprawy dwukrotnie. Po raz pierwszy w dniu 14 maja 2013 r., a następnie w dniu 24 maja 2013 r. W ocenie Sądu, pełnomocnik najpóźniej w dniu 24 maja 2013 r., po ponownym już zapoznaniu się z aktami sprawy, miała możliwość dokonania czynności w postępowaniu. W tym więc dniu, jak wynika to również z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała przyczyna uchybienia terminowi do jej wniesienia.
We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik nie wskazuje, aby po zapoznaniu się - ponownym już (po upływie 10 dni od pierwszego zapoznania się z aktami) na przeszkodzie do złożenia wniosku wraz ze skargą kasacyjną stanęły nieprzewidziane i niemożliwe do przezwyciężenia przeszkody. Jedyna argumentacja pełnomocnika powołana we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu opiera się na twierdzeniu, że czynności wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu dokonała w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia o wyznaczeniu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w [...].
Przyjmując – w świetle treści wniosku pełnomocnika – że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 24 maja 2013 r. Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upłynął w dniu 31 maja 2013 r. (piątek – nie był to dzień wolny od pracy), co czyni wniosek złożony w dniu 11 czerwca 2013 r. spóźnionym. Sąd podkreśla, że pełnomocnik nie wniosła o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje przy tym, iż podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Błędnie jednak, zdaniem Sądu, pełnomocnik z urzędu uznał – powołując się na powyższe – że złożenie wniosku o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną przed upływem 30 dni stanowi wystarczającą podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu.
Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik z urzędu nie jest zwolniony od obowiązku przestrzegania przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie terminów przewidzianych na dokonywanie poszczególnych czynności procesowych, w tym przypadku zaś terminu do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Ustawodawca w jednakowy sposób traktuje wszystkie strony postępowania, a przestrzeganie ustawowych terminów do dokonania określonych czynności procesowych warunkuje ich prawną skuteczność (v. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1035/11)
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 i art. 177 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.