Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – A. C..
Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2017 r. Sąd odrzucił skargę skarżącej ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Pismem z dnia 28 kwietnia 2017 r. OIRP w [...] poinformowała o cofnięciu pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu – A. C. ze względu na konflikt interesów i wyznaczeniu innego pełnomocnika – r.pr. K. N..
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik przeglądał akta sprawy oraz wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik złożył także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia uchylił zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz przywrócił termin do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił na podstawie art. 195 § 2 postanowienie z dnia 19 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi, a sprawa została skierowana na termin rozprawy.
W dniu 29 grudnia 2017 r. na rozprawie stawił się pełnomocnik skarżącej, który poparł skargę oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.
Z uwagi na to, że skarga inicjująca postępowanie została wniesiona w dniu [...] listopada 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie) tj. po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie do przyznania wynagrodzenia w niniejszej sprawie będą miały przepisy tego rozporządzenia.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynosi 240 zł. Opłata w postępowaniu zażaleniowym w drugiej instancji, stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) wynosi natomiast 120 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %). Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz wniósł dwa skuteczne zażalenia, które zostały uwzględnione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i Naczelny Sąd Administracyjny. Pełnomocnik na rozprawie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oświadczając, że nie została ona opłacona w całości, ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia (240 i 2 x120 zł), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Z tego względu przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 480 zł (240 + 2x120) powiększone o stawkę podatku o od towarów i usług wynoszącą 110,40 zł, łącznie kwotę w wysokości 590,40 zł.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.