Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1873/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1873/09 wydanego w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy pieniężnej.
Powyższe orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 marca 2010 r.
Pismem z tego samego dnia, sprecyzowanym następnie w dniu 28 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego), skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 27 maja 2010 r. referendarz sądowy przyznał – na wniosek skarżącego - prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 8 lipca 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącego.
Wnioskiem z dnia 21 lipca 2010 r. wyznaczony z urzędu radca prawny Z. B. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2010 r. Podniósł, że zgodnie z poglądami doktryny ustanowienie pełnomocnika po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, mimo że nastąpiło niezwłocznie po jego wyznaczeniu przez właściwą okręgową izbę radców prawnych, może stanowić przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia takiej skargi. Twierdzenie to znajduje także zastosowanie w niniejszej sprawie do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Ponadto zwrócił uwagę również, że brak winy skarżącego uprawdopodabnia widoczna z treści wszelkich wnoszonych przez niego pism jego oczywista i rażąca nieporadność w formułowaniu twierdzeń i wniosków, jak również sam fakt wystąpienia o udzielenie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zażalenie na postanowienie z dnia 12 marca 2010 r. powinno być zatem, zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, na którego ustanowienie skarżący nie posiadał środków i w związku z tym był zmuszony do zażądania prawa pomocy w tym zakresie. W międzyczasie skarżącemu upłynął termin do wniesienia zażalenia. W związku z powyższym skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
Ponadto pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla W. K. otrzymał w dniu 14 lipca 2010 r. i od tego dnia należy liczyć 7 dniowy termin do złożenia niniejszego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle postanowień zawartych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin;
- 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;
- 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2).
Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II 4162/01, Monitor Prawniczy z 2003 r., Nr 8, s. 340).
Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako: "P.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym W. K. został pouczony.
W myśl natomiast art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie przyczyną uchybienia terminu przez skarżącego był ustawowy obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez fachowego pełnomocnika. Wniosek o przywrócenie terminu został sporządzony z zachowaniem siedmiodniowego terminu – liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, czyli od dnia otrzymania wiadomości o wyznaczeniu radcy prawnego Z. B. (w dniu 14 lipca 2010 r.) – pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Zatem zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie powyższe przesłanki przywrócenia terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.