Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1852/12, oddalił skargę H. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu [...] kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia 18 kwietnia 2013 r., w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie znalazł podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie oraz, że stosowna opinia przesłana została skarżącemu. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części.
Powyższy wniosek rozpoznany został, wydanym przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1852/12 przyznającym na rzecz adw. K. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60, w tym tytułem opłaty kwotę 120 zł, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 zł.
W dniu 24 maja 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo zatytułowane wniosek o uzupełnienie postanowienia, który został potraktowany jako sprzeciw od powyższego postanowienia, wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu podlega rozpoznaniu na nowo.
Wnosząc sprzeciw wyznaczony z urzędu pełnomocnik stwierdził, że postanowienie z dnia 26 kwietnia 2013 r. nie zawierało rozstrzygnięcia drugiego jego żądania, tj. zasądzenia na jego rzecz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków - zwrotu kwoty 15,20 zł stanowiących koszt wysłania 4 listów poleconych (3,80 gr za sztukę).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej o czym poinformował Sąd w piśmie z dnia 18 kwietnia 2013 r. (karta nr 49). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.
W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia (120 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania.
Jednocześnie stwierdzić należy, że Sąd nie uznał za niezbędne wydatki koszty korespondencji poniesionej przez pełnomocnika, albowiem w orzecznictwie sądowowadministracyjnym wyrażono pogląd, iż wynagrodzenie pełnomocnika nie może obejmować zwrotu wydatków drobnych i zwykle występujących przy okazji procesu sądowego. Koszty te są pokrywane przez przyznawane pełnomocnikowi wynagrodzenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r. sygn. akt II FZ 31/12). Do takich właśnie wydatków, należą wydatki z tytułu korespondencji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 73/05).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. postanowił jak w sentencji.