Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1767/09 oddalił skargę J. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., nr [...].
Po doręczeniu skarżącemu odpisu wyroku nadesłał on do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym zaznaczył, iż domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu J. M. wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem utrzymania rodziny jest emerytura skarżącego w wysokości [...] zł netto oraz emerytura jego żony w wysokości [...] zł netto, co łącznie stanowi kwotę [...] zł. Oświadczył również, że nie posiada żadnego majątku.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
Uwzględniając przedstawioną przez J. M. sytuację majątkową stwierdzić należało, że daje ona podstawy jedynie do częściowego uwzględnienia złożonego przez niego wniosku. Jak wskazano już wcześniej wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, ich łączny miesięczny dochód wynosi [...] zł netto. Zakładając, że z wymienionej kwoty ponosi on wydatki związane z codziennym utrzymaniem (zakup żywności, opłaty za mieszkanie itp.), w ocenie referendarza sądowego trudno byłoby wnioskodawcy wygospodarować środki na opłacenie zarówno kosztów sądowych jak i kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Tego rodzaju wydatek stanowiłby niewątpliwie uszczerbek w utrzymaniu koniecznym dla skarżącego i jego rodziny.
Niezależnie od powyższego nie można jednak uznać, że J. M. nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych. On i pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym małżonka nie pozostają bez środków do życia, ponadto mają zapewnione potrzeby bytowe, a prawo pomocy skierowane jest w pierwszej kolejności do tych osób, które z uwagi na szczególnie trudną sytuację materialną nie są w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych lub (i) kosztów związanych z ustanowieniem adwokata lub radcy prawnego. Ponadto z akt sądowych wynika również, że do dnia złożenia wniosku skarżący partycypował w opłaceniu kosztów sądowych uiszczając choćby wpis od skargi (k- 32) co również uprawdopodabnia jego zdolność do uiszczenia kosztów sądowych.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.