Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1740/10 oddalił skargę K.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W tej sytuacji skarżąca wnioskiem z dnia 10 lutego 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wystąpiła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Powyższy wniosek rozpoznany został - wydanym przez referendarza sądowego - postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1740/10.
Pismem z dnia 5 marca 2011 r., uzupełnionym następnie pismami z dnia 24 marca 2011 r., skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia z dnia 16 lutego 2011 r., wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo.
Wnosząc sprzeciw skarżąca zaznaczyła, że wnosi o przyznanie adwokata, celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 lutego 2011 r. oraz o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej wniesionej przez przyznanego pełnomocnika.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, źródłem jej utrzymania są zaś świadczenia otrzymywane z pomocy społecznej ([...] zł miesięcznie - na zakup żywności, [...] zł lub [...] zł co drugi miesiąc - na zakup środków czystości).
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podkreśliła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku oraz że nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata celem napisania skargi kasacyjnej. Oświadczyła ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie Sądu sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i z posiadanych środków pieniężnych nie jest ona w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów ustanowienia adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 lutego 2011 r.
Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawczyni zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.