Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – A. G..
W dniu [...] czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata od powyższego wyroku. Pełnomocnik zawarł w skardze wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały poniesione w całości, jak i w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1998/17 oddalił skargę kasacyjną. Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że na rozprawie w imieniu skarżącej stawił się adwokat K. C. ustanowiona z substytucji adwokata A. G.. Pełnomocnik reprezentował skarżącą na rozprawie oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 t.j.), zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r.
Niniejsza sprawa została wszczęta w II instancji wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej w dniu [...] czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego), a zatem zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł.
Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 75% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Przy czym, stosownie do treści § 4 ust. 3 opłatę o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
W niniejszej sprawie adwokat nie prowadził sprawy w I instancji, gdyż został ustanowiony po wyroku Sądu oddalającym skargę. W ramach udzielonej skarżącej pomocy prawnej pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy oraz sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd wyroku z dnia 21 grudnia 2016 r. Pełnomocnik reprezentował skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 20 grudnia 2017 r.
Z tego względu, pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie w wysokości 100 % opłaty maksymalnej wynoszącej 240 złotych.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, w rozpoznawanej sprawie jest to kwota 55,20 zł, co łącznie stanowi kwotę 295,20 zł.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego Rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.