Uzasadnienie
- I. Stan sprawy
- 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca nr [...] po rozpatrzeniu odwołania K. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] zatwierdzającej projekt podziału działki nr [...] stanowiącej nieruchomość uregulowaną w księdze wieczystej o numerze wskazanym w aktach sprawy, położoną w W. w rejonie ulic [...] na działki: nr [...] o pow.[...] - umorzyło postępowania odwoławcze.
- 2. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że Prezydent W. decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. zatwierdził projekt podziału działki nr [...] na działki nr [...], i wskazał, że należy ustanowić służebność gruntową na prawie własności/użytkowania wieczystego na projektowanej działce nr [...] na rzecz każdoczesnego właściciela/użytkownika wieczystego projektowanej działki nr [...] polegającą na prawie dojścia i dojazdu od strony ul. [...] w sposób wykazany na mapie, w uzasadnieniu podając, że podział następuje w związku z rozpatrywaniem wniosku złożonego w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...]. Zgodnie z danymi Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych z dnia [...] grudnia 2011 r. nieruchomość opisana jako działki nr [...] jest własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie K.
- 3. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., rozpatrując odwołanie K. i analizując akta sprawy stwierdziło, że K. nie jest stroną w tym postępowaniu. Stroną w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości jest właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości, której dotyczy podział. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 605/10, LEX nr 750869, "Interes prawny stron w postępowaniu podziałowym wynika z własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości, której dotyczy podział. Nie można uznać za stronę takiego postępowania osoby, która nie ma do nieruchomości żadnego tytułu prawnego, lecz jest dopiero zainteresowana jego uzyskaniem - bowiem zdarzenie przyszłe, a w pewnym sensie nawet niepewne, nie może stanowić o interesie prawnym, a jedynie o interesie faktycznym, który nie daje uprawnień strony". W niniejszej sprawie, jak stwierdził organ, właścicielem działki nr [...] - przed podziałem - jest Skarb Państwa w trwałym zarządzie K. W komentarzu do ustawy o gospodarce nieruchomościami Ewy Bończak-Kucharczyk podniesiono, że "Trwały zarząd w świetle ustawy o gospodarce nieruchomościami nie jest prawem rzeczowym ani formą umowy cywilnoprawnej uprawniającej do władania nieruchomością, lecz jest publicznoprawną formą władania nieruchomością przez określoną jednostkę organizacyjną (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2004 r. I SA 2372/02, LEX nr 159015).
Zdaniem organu, w trwały zarząd może zostać oddana nieruchomość będąca własnością lub będąca w wieczystym użytkowaniu podmiotu oddającego ją w trwały zarząd, a przy tym - zgodnie z art. 43 ust. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomość taka może zostać oddana w trwały zarząd jedynie jednostce organizacyjnej należącej do podmiotu oddającego nieruchomość w trwały zarząd. Zatem nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa (albo będąca w wieczystym użytkowaniu Skarbu Państwa) może zostać oddana w trwały zarząd jedynie państwowej jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Analogicznie nieruchomość stanowiąca własność określonej jednostki samorządu terytorialnego (lub oddana w użytkowanie wieczyste tej jednostce samorządu terytorialnego) może zostać przez tę jednostkę oddana w trwały zarząd tylko należącej do niej jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.
Jednocześnie, jak stwierdził organ, z art. 60a ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika, że w sprawach dotyczących podziału nieruchomości Skarbu Państwa oddanych w trwały zarząd K., organem reprezentującym Skarb Państwa jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.
A skoro, zdaniem organu, K. nie nie może być stroną w postępowaniu o podział nieruchomości, to również nie może skutecznie udzielić pełnomocnictwa innemu podmiotowi do reprezentowania K. w niniejszym postępowaniu administracyjnym.
- II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron
- 1. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła K.; zarzucając naruszenie przepisów:
- 1. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 28 kpa w związku z art. 60 a ust. 1, art. 60 a ust. 2 pkt 10 i art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), w związku z art. 17 ust. 1 ustawy o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.) oraz w związku z art. 25 ust. 4 pkt 1 lit. g ustawy o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 337, poz. 1505, z późn. zm.) poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że K. nie jest stroną w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości będącej w trwałym zarządzie K.
- 2. postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28 kpa w ten sposób, że organ umorzył postępowanie odwoławcze błędnie uznając, że odwołująca się K. nie jest stroną w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości będącej w trwałym zarządzie K. -
- - wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
- 2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
- 3. W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania – M. poparł w całości skargę i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dokonało błędnej interpretacji art. 60 a ust. 2 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem z przepisu tego wynika jednoznacznie, że minister właściwy do spraw Skarbu Państwa podejmuje czynności w postępowaniach sądowych i administracyjnych dotyczących m. in. podziału nieruchomości w odniesieniu do nieruchomości nieoddanych w trwały zarząd, natomiast czynności takie w odniesieniu do nieruchomości będących w trwałym zarządzie może realizować trwały zarządca, analogicznie jak w art. 60 ust. 2a pkt 3 tej ustawy.
- III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
- 2. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania K. od decyzji Prezydenta W. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości - umorzyło postępowania odwoławcze.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa.
Sąd nie podziela stanowiska organu przedstawionego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
3. Jak wynika z akt sprawy, nieruchomość objęta [...], opisana jako działki nr [...] jest własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie K., a podział działki nr [...] ma na celu wydzielenie gruntu pochodzącego z dawnej nieruchomości [...], w związku z wnioskiem złożonym w trybie art. 7 ust.1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279) - o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu tej nieruchomości.
Zgodnie z art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), podziału nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa można dokonać z urzędu, po zasięgnięciu opinii odpowiednio starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, zgodnie zaś z art. 95 pkt 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, podział nieruchomości w celu realizacji roszczeń do części nieruchomości wynikających z przepisów niniejszej ustawy lub z odrębnych ustaw - może nastąpić niezależnie od ustaleń planu miejscowego.
Przyznać należy rację Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W., które w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2004 r. I SA 2372/02, LEX nr 159015 oraz komentarz do ustawy o gospodarce nieruchomościami, stwierdziło, że trwały zarząd w świetle ustawy o gospodarce nieruchomościami nie jest prawem rzeczowym ani formą umowy cywilnoprawnej uprawniającej do władania nieruchomością, lecz jest publicznoprawną formą władania nieruchomością przez określoną jednostkę organizacyjną, bowiem wynika to wprost z art. 43 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym "Trwały zarząd jest formą prawną władania nieruchomością przez jednostkę organizacyjną."
Należy jednakże zauważyć, że zgodnie z art. 60 a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa przeznaczonymi na: (1) potrzeby [...], Rządowego Centrum Legislacji, Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, ministerstw, urzędów centralnych i urzędów wojewódzkich, (2) potrzeby statutowe Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, z wyłączeniem rejonów - gospodaruje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem art. 43 ust. 2 i 4. Zgodnie natomiast z art. 60 a ust. 2 pkt 10 tej ustawy, w ramach gospodarowania minister właściwy do spraw Skarbu Państwa: (...) podejmuje czynności w postępowaniach sądowych i administracyjnych, w szczególności w sprawach dotyczących własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, dotyczących podziału nieruchomości, a także w sprawach ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, w odniesieniu do nieruchomości nieoddanych w trwały zarząd.
Z przepisu tego jednoznacznie wynika, jak słusznie podniesiono w skardze i w odpowiedzi na skargę Ministra Skarbu Państwa, że minister właściwy do spraw Skarbu Państwa podejmuje czynności w postępowaniach sądowych i administracyjnych, lecz w odniesieniu do nieruchomości nieoddanych w trwały zarząd. Jeśli zaś nieruchomość została oddana w trwały zarząd - czynności tych dokonuje jednostka, której w trwały zarząd oddano nieruchomość.
I w tym zakresie należy przyznać słuszność stronie skarżącej.
Zauważyć również należy, że ustawodawca w art. 60 ust. 2 a ustawy o gospodarce nieruchomościami zdecydował, że jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, czyli. m.in. Kancelaria Sejmu, Kancelaria Senatu, Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Trybunał Konstytucyjny, wykonując trwały zarząd nieruchomości: (1) dokonują czynności faktycznych i prawnych związanych z utrzymaniem tych nieruchomości; (2) współpracują z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa oraz z innymi organami, które na mocy odrębnych przepisów gospodarują nieruchomościami Skarbu Państwa, a także z właściwymi jednostkami samorządu terytorialnego; (3) podejmują czynności w postępowaniach sądowych i administracyjnych, w szczególności w sprawach: dotyczących własności lub innych praw rzeczowych na nieruchomości, ze stosunku najmu, dzierżawy lub użyczenia, o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, dotyczących podziału nieruchomości.
Nie można zatem podzielić poglądu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., że K. nie jest stroną postępowania o podział działki będącej w jej trwałym zarządzie, bowiem z przytoczonych wyżej przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami wynika jednoznacznie, że czynności w postępowaniach sądowych i administracyjnych, w odniesieniu do nieruchomości będących w trwałym zarządzie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Rządowego Centrum Legislacji, Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, ministerstw, urzędów centralnych i wojewódzkich – realizuje trwały zarządca, zgodnie z art. 60 a ust. 1 i 2 pkt 10 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tak samo jak określono to w art. 60 ust. 2 a pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w odniesieniu do Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Trybunału Konstytucyjnego.
Zdaniem Sądu, mający zastosowanie w sprawie przepis art. 60 a ust. 2 pkt 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. prawidłowo zinterpretowany, a przez odmowę przyznania trwałemu zarządcy nieruchomości, czyli K. - przymiotu strony w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości będącej w jej trwałym zarządzie, naruszono art. 28 kpa, zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
- IV. Ponownie rozpoznając sprawę, organ weźmie pod uwagę stanowisko Sądu.
- V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.