Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2014 r. Przewodniczący składu orzekającego oddalił żądanie strony skarżącej o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 18 września 2014 r.
Pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła odwołanie od powyższego zarządzenia. W ocenie skarżącej protokół z rozprawy Sądu z dnia 18 września 2014 r. w żadnej mierze nie odzwierciedla faktycznego jej przebiegu oraz twierdzeń podnoszonych w jej toku przez stronę skarżącą osobiście oraz jej pełnomocników, a które to twierdzenia miały niewątpliwie znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Skarżąca zarzuciła, że twierdzenia o uzupełnienie których wnosiła nie zostały podniesione przez nią w skardze, co w konsekwencji skutkowało nie odniesieniem się do nich przez Sąd w ustnych motywach wydanego rozstrzygnięcia, a w dalszej kolejności w pisemnym uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
Stosownie do treści art. 101 § 1 p.p.s.a. protokół rozprawy przed sądem administracyjnym powinien zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;
- 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;
- 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Oceniając zasadność odwołania od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego z dnia 4 grudnia 2014 r. oddalającego żądanie strony skarżącej o uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 18 września 2014 r. wskazać należy, że nie zasługuje ono na uwzględnienie.
W protokole rozprawy z dnia 18 września 2014 r. zawarte zostały bowiem wszystkie konieczne elementy, których zawarcie nakazuje art. 101 § 1 p.p.s.a. Przedmiotowy protokół zawiera bowiem oznaczenie sądu, miejsce oraz datę posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, stron, oznaczenie sprawy, wzmiankę co do jawności, jak i osoby biorące udział w rozprawie. W protokole rozprawy został również zapisany przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia strony skarżącej (oraz jej pełnomocników), obecnej na rozprawie. Wskazany protokół został również, zgodnie z art. 101 § 2 p.p.s.a. podpisany przez przewodniczącą rozprawy oraz protokolanta.
W ocenie Sądu, treść protokołu jest kompletna i odzwierciedla przebieg posiedzenia Sądu. W sposób zwięzły i czytelny przedstawia bowiem najistotniejsze wnioski i twierdzenia strony skarżącej oraz czynności podejmowane na posiedzeniu z udziałem strony w nim uczestniczącej.
Jak wskazał, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 lutego 1970 r. (sygn. akt III CRN 323/69, lex 6676) wystarczające jest, gdy protokół rozprawy zawiera przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron. Z kolei w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK 1018/13 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w art. 101 § 1 p.p.s.a. nie można rozumieć w ten sposób, że protokół winien obejmować szczegółowe streszczenie wywodów stron. Wystarczające jest zatem, gdy protokół zawiera istotne wnioski i twierdzenia stron (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 352).
Przepis art. 101 § 1 p.p.s.a. nie może być rozumiany w ten sposób, iż protokół rozprawy winien odzwierciedlać wszystkie oświadczenia i twierdzenia stron w ich dosłownym i szczegółowym brzmieniu. Wystarczy, jeżeli protokół zawiera jedynie istotne wnioski i stwierdzenia (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2009 r., I OSK 889/08, niepubl.).
W rozpatrywanej sprawie w kwestionowanym protokole zaznaczono, że skarżąca popiera skargę, a także wskazano istotne wnioski i twierdzenia pełnomocników skarżącej. W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania. Dodać należy, że domaganie się przez skarżącą uzupełnienia protokołu poprzez podanie w nim wszystkich stwierdzeń i oświadczeń wypowiedzianych na rozprawie nie znajduje uzasadnienia w treści art. 101 § 1 p.p.s.a.
Z powyższych względów, na podstawie art. 103 w zw. z art. 160 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.