Uzasadnienie
Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] uchyliło postanowienie SKO z dnia [...] maja 2014r. Nr [...] orzekające o umorzeniu postępowania w przedmiocie odmowy wszczęcia z wniosku P. R. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia[...] września 2003r. Nr [...], zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] (dz. nr [...]z obrębu [...]).
Pismem z dnia 9 stycznia 2015 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie SKO w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r.
W obszernym uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżone postanowienie zawiera błędna wykładnię art. 157 § 2 Kpa oraz art. 28 Kpa, gdyż uznaje, że P.R. - który złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, legitymuje się przymiotem strony takiego postępowania. Tymczasem w trakcie trwania postępowania podziałowego osobie tej przysługiwało jedynie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.
Jednocześnie w skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do momentu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W oparciu o cytowany przepis prawny, wskazać należy, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie może zostać uwzględniony.
Po pierwsze strona nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podnoszone zaś w skardze zarzuty odnoszą się w istocie jedynie do zaskarżonego postawienia i będą przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania sprawy.
Po drugie, że skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a., szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno postanowienie umarzające postępowanie w przedmiocie odmowie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej. Nie przyznaje ono bowiem stronie żadnych uprawnień ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków.
Ta okoliczność, niezależnie od braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie zezwala również na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Na marginesie wskazać należy, że Sąd nawet w sytuacji uwzględnienia złożonego wniosku, nie mógłby wstrzymać wykonania zaskarżonego postanowienia do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego w sprawie, tak jak chciała tego strona skarżąca. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.