Uzasadnienie
W dniu 28 stycznia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku E.O. o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęcie postępowania lub w toku postępowania.
Stosownie do treści art. 32 p.p.s.a. uprawnienie do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy przysługuje każdej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego tj. skarżącemu oraz organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ponadto ustawa przyznaje przymiot strony także uczestnikom postępowania tj. osobom, które brały udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosły skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy ich interesu prawnego (art. 33 § 1 p.p.s.a.). Poza tym zgodnie z § 2 art. 33 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Z akt sprawy wynika, że E. O. wystąpiła z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika, jednakże wniosek ten nie został jeszcze rozpoznany przez Sąd na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Skutkiem tego jest niemożność przyznania prawa pomocy jako, że stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane jedynie stronie.
Stąd też wniosek E. O. jako nie pochodzący od osoby legitymowanej do ubiegania się o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu.
Wskazać należy, iż w przypadku dopuszczenia przez Sąd wnioskodawczyni do udziału w postępowaniu sądowym będzie ona mogła wystąpić ponownie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który wówczas zostanie rozpoznany merytorycznie.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.