Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 16 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Wa 1459/26

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi E. B. na czynność Ministra Finansów i Gospodarki w przedmiocie niedopuszczenia do drugiego etapu naboru na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Miar

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

E. B. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Ministra Finansów i Gospodarki (dalej: "organ", "Minister") w przedmiocie niedopuszczenia do drugiego etapu naboru na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Miar, zarzucając naruszenie:

  1. 1) art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. z 2005 r., poz. 1519);
  2. 2) art. 7 Konstytucji RP poprzez nałożenie dodatkowego, nieprzewidzianego ustawą wymogu formalnego w postaci obowiązku zachowania konkretnego wzoru dokumentu pod rygorem eliminacji z naboru;
  3. 3) art. 60 Konstytucji RP poprzez nadmierny formalizm, skutkujący nieproporcjonalnym ograniczeniem prawa dostępu do służby publicznej.

Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 26 lipca 2026 r. złożyła zgłoszenie w naborze (GUM/I/2026) na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Miar, dołączając komplet dokumentów wskazanych w ogłoszeniu. W dniu 25 marca 2025 r. organ poinformował skarżącą w drodze email o niedopuszczeniu do kolejnego etapu postępowania z uwagi na brak informacji o złożeniu oświadczenia lustracyjnego według wzoru.

W konsekwencji skarżąca wniosła o:

  1. 1) stwierdzenie, że zaskarżona czynność została podjęta z naruszeniem prawa;
  2. 2) stwierdzenie bezskuteczności czynności polegającej na niedopuszczeniu skarżącej do drugiego etapu naboru i faktyczne dopuszczenie do kolejnego etapu tego postępowania;
  3. 3) zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

W pierwszej kolejności Minister wskazał, że opisana powyżej czynność nie podlega zaskarżeniu, gdyż czynność ta nie stanowi aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." W dalszej części skargi organ przedstawił argumentację na ewentualne oddalenie skargi wyjaśniając, że przedłożony przez skarżącą szereg dokumentów i oświadczeń mających służyć zobrazowaniu w sposób dorozumiany faktu wcześniejszego złożenia oświadczenia lustracyjnego nie spełnia wymogu ustawowego, tym bardziej, że oświadczenie kandydata w zakresie informacji o uprzednim złożeniu oświadczenia lustracyjnego powinno wskazywać związek/powód złożenia oświadczenia lustracyjnego oraz zostać podpisane ze wskazaniem aktualnej daty i miejscowości – czego skarżąca nie dopełniła przy złożonych dokumentach i oświadczeniach dotyczących obowiązku lustracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).

Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
  5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  8. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.).

Z powyższych przepisów wynika zatem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę.

Zdaniem Sądu, w tak wyznaczonym zakresie właściwości nie mieści się skarga E. B. na czynność Ministra Finansów i Gospodarki polegającą na niedopuszczeniu skarżącej do drugiego etapu naboru na stanowisko Prezesa Głównego Urzędu Miar, o czym skarżąca została poinformowana przez organ drogę elektroniczną w dniu 25 marca 2026 r. Jak wyjaśnił organ nabór na stanowisko Prezesa GUM przeprowadza zespół powołany przez ministra właściwego do spraw gospodarki (art. 12 ust. 3d Prawa o miarach). W przedmiotowej sprawie zespół taki został powołany przez Ministra Finansów i Gospodarki aktem z 3 lutego 2026 r. Zgodnie z pkt 11 akapit 4 i 5 procedury naboru, zespół ds. naboru wyłania kandydatów spełniających wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze. Kandydaci spełniający wymagania formalne kwalifikowania są do drugiego etapu. Zdaniem Sądu ww. czynność powołanego zespołu ma charakter wewnętrzny i pomocniczy i nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Skoro skarga podlega odrzuceniu, tym bardziej wnioski zawarte w skardze nie podlegają rozpoznaniu (wniosek skarżącej o wstrzymanie dalszych czynności w ramach naboru).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.