Uzasadnienie
G. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2011 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. W toku postępowania ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącej adwokat M. M. skierował do sądu wypełniony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu strona wyjaśniła, że źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości 2402 zł. Wraz z nią zamieszkuje bezrobotny syn, który jest na jej utrzymaniu. Wnioskodawczyni ujawniła, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 61 m2.
Stosownie do treści art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Uwzględniając przedstawiony wyżej stan faktyczny stwierdzić należało, że G. L. nie wykazała w sposób przekonywujący, że pozostaje w sytuacji majątkowej, która kwalifikowałby ją do zwolnienia z kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że prawo pomocy jest instytucją szczególną mającą zastosowanie wówczas, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże w sposób bezsporny, że pozostaje w bardzo trudnej sytuacji majątkowej. Skarżąca ma zapewnione środki bytowe i uzyskuje stały dochód. Nie bez znaczenia dla oceny jej wniosku jest to, że z jednej strony wskazuje, że niski dochód nie pozwala jej na opłacenie kosztów sądowych, z drugiej strony w toku całego postępowania uiszcza wszystkie koszty sądowe – wpis od skargi w wysokości 200 zł (k- 19), opłatę od uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł (k- 35). Skłania to do wniosku, że w wykazanej sytuacji majątkowej G. L. jest w stanie opłacić koszty sądowe.
Uzasadnia to odmowę uwzględnienia wniosku skarżącej na podstawie art 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.