Uzasadnienie
W dniu 16 maja 2013 r. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Burmistrzowi S. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1999/12, podnosząc, że organ był dwukrotnie wzywany do wykonania tego wyroku.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz S. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postępowanie administracyjne w związku z wyrokiem
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1999/12 uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz decyzję Burmistrza
S. z dnia [...] września 2010 r. zostało podjęte niezwłocznie po otrzymaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. akt sprawy z Samorządowego Kolegium
Odwoławczego w [...]. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 14 lutego 2013 r., zaś J. S. o doręczenie decyzji w związku z ww wyrokiem wystąpiła już w dniu 11 lutego 2013 r., a następnie w dniu 9 kwietnia 2013 r. załączając kopię wyroku bez stwierdzenia jego prawomocności. Kierownik MOPS realizując wytyczne zawarte w wyroku pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r. zaproponował skarżącej termin aktualizacji wywiadu środowiskowego na dzień 20 maja 2013 r. Po przeprowadzeniu aktualizacji wywiadu środowiskowego w dniu 21 maja 2013 r. Burmistrz S. wydał w przedmiotowej sprawie decyzję nr [...]. Organ podkreślił, że powyższa decyzja została wydana przed upływem miesiąca od daty wpływu do organu akt, a więc zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. Wobec tego skarga J. S. zdaniem organu jest całkowicie nieuzasadniona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, co skutkować musiało jej oddaleniem.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów - 154 § 6 p.p.s.a).
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem. Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu.
W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest kwestia wykonania przez Burmistrza S. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012r. sygn. akt I SA/Wa 1999/12 uchylającym decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] oraz decyzję Burmistrza S. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] odmawiającą przyznania J. S. zasiłku celowego. Należy zauważyć, że w istocie ocenie podlega w sprawie okoliczność czy Burmistrz S. po otrzymaniu akt w dniu [...] kwietnia 2013 r. załatwił sprawę J. S. w przedmiocie przyznania jej zasiłku celowego w terminach wynikających z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 35 § 1 stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.
Rozpatrując kwestię terminowości ponownego załatwienia sprawy po wyroku Sądu należy mieć również na względzie art. 286 § 1 p.p.s.a., który stanowi w § 1, że po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności, a w § 2, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Za datę doręczenia akt sprawy Burmistrzowi S. przyjąć należy datę 22 kwietnia 2013 r. i od tej daty winny być liczone terminy załatwienia sprawy J. S..
Bezsporne w sprawie jest to, że Burmistrz S. wydał w następstwie ponownego załatwienia sprawy w dniu [...] maja 2013 r. decyzję nr [...], co oznacza, że postępowanie administracyjne zostało zakończone przez organ I instancji poprzez wydanie rozstrzygnięcia z zachowaniem terminu określonego w art. 35 k.p.a. W związku z powyższym brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny zgodnie z żądaniem skarżącej.
Zaznaczyć należy, że Sąd w postępowaniu ze skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego zarzucającej bezczynność organu po wyroku uchylającym akt administracyjny ocenia jedynie czy organ załatwił sprawę w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Nie ocenia natomiast merytorycznie podjętego w ponownym postępowaniu aktu administracyjnego, gdyż wykracza to poza granice skargi z art. 154 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji o kosztach postępowania rozstrzygając na podstawie art. 250 tej ustawy.