Uzasadnienie
Skargą z dnia 13 lipca 2007 r. (data prezentaty) J. O. wniósł - na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
- - o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r. sygn. akt
I SA/Wa 607/05, oddalającym jego skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r. w przedmiocie nabycia mienia z mocy prawa przez gminę z dniem 1 stycznia 1999 r.
Skarżący podniósł, że w dniu 31 grudnia 1998 r. nie był właścicielem nieruchomości nr [...], z których wydzielono działki nr [...] – objęte zaskarżoną decyzją.
Ponieważ w sprawie sygn. akt I SA/Wa 607/05 skarżący miał ustanowionego pełnomocnika z urzędu, a z protokołu rozprawy z dnia 25 stycznia 2006 r. wynika, że nikt się na niej nie stawił – dlatego też Sąd zwrócił się do pełnomocnika o nadesłanie informacji, kiedy i w jaki sposób poinformował on J. O. o treści zapadłego wyroku (k. 19).
Z nadesłanej odpowiedzi wynika, że pełnomocnik nie może tego w żaden sposób ustalić (k.25).
Wobec powyższego nie można było ustalić na posiedzeniu niejawnym - w sposób nie budzący żadnych wątpliwości - od kiedy należy liczyć bieg trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, gdyż zgodnie z art. 277 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia.
W związku z tym sprawa została skierowana na rozprawę.
Pismem z dnia 7 lipca 2008 r. (data prezentaty) pełnomocnik skarżącego sprecyzował skargę o wznowienie postępowania podnosząc, że w dniu 31 grudnia 1998 r. nie istniały działki o nr [...] – objęte zaskarżoną decyzją.
J. O. kupił w 1997 r. działki o nr [...] – które z dniem 27 listopada 1999 r. (a więc po dniu 31 grudnia 1998 r.) zostały podzielone na 17 działek o numerach od [...], następnie zaś z działek o nr [...] wydzielono działki o nr [...]. Do pisma pełnomocnik dołączył decyzję-zawiadomienie o zmianie potwierdzającej powyższy fakt oraz informacje z Sądu Rejonowego w T., z których wynika, że w księdze wieczystej KW nr [...] od dnia 2 grudnia 1997 r. do dnia 2 grudnia 2003 r., ujawnione były działki nr [...] – które uległy podziałowi.
Jako podstawę prawną żądania skarżącego pełnomocnik wskazał fakt, że zaskarżony wyrok został oparty na "opisie i mapie o treści niezgodnej z załączonym opisem i mapą" – czyli późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mają wpływ na wynik sprawy.
Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2008 r. skarżący oświadczył, że termin trzymiesięczny należy liczyć od maja 2007 r. – kiedy zorientował się, że wyrok WSA w Warszawie jest oparty na błędnym odpisie z księgi wieczystej.
Następnie pismem z dnia 3 września 2008 r. (data prezentaty) skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie dodając, że głównym powodem wznowienia było nienależyte reprezentowanie go przez poprzedniego pełnomocnika.
Natomiast w załączniku do protokołu z dnia 3 września 2008 r. (data prezentaty) jego pełnomocnik podniósł, że skarżącemu nieznany był błąd w odpisie z księgi wieczystej z 2004 r., na którym oparł się sąd wydając wyrok. W odpisie tym wymienione zostały działki stanowiące własność J. O. z powołaniem opisu i mapy z 28 kwietnia 1997 r. Skarżący dopiero w maju 2007 r. dowiedział się o błędzie w odpisie księgi wieczystej z 2004 r. – co stanowi nową okoliczność faktyczną, a ponadto spełnia przesłankę z art. 273 § 1 pkt 1 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Tak więc przedmiotowy wyrok pozostaje w niezgodzie z wymogiem przejęcia własności nieruchomości według stanu w dniu 31 grudnia 1998 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepisami właściwymi do rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku są przepisy działu VII (art. 270 - 285) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".
Zgodnie z treścią art. 281 ustawy - na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany.
Rozpoznając sprawę w tym zakresie Sąd uznał, że skarżący nie zachował trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, który liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia – art. 277 ustawy.
J. O. oparł swoje żądanie na podstawie wznowieniowej określonej w art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy.
Stosownie do treści tej normy podstawę wznowienia postępowania może stanowić:
- - fakt, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym - § 1 pkt 1,
- - późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - § 2.
W niniejszej sprawie skarżący wskazuje - jako nowy dowód, z którego nie mógł wcześniej skorzystać oraz oparcie wyroku na dokumencie podrobionym lub przerobionym - fakt, że w maju 2007 r. zorientował się, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2006 r. jest oparty na błędnym odpisie z księgi wieczystej.
Wobec tego w dniu 13 lipca 2007 r. (a więc z zachowaniem terminu) wniósł o wznowienie postępowania zakończonego w/w prawomocnym wyrokiem.
Zdaniem Sądu takie stanowisko skarżącego jest całkowicie chybione.
Skarżący nie dochował trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi. Podaje on, że termin ten należy liczyć od maja 2007 r.
Tymczasem z kontrolki korzystania z akt sprawy I SA/WA 607/05 wyraźnie wynika, że skarżący zapoznawał się z aktami sprawy w dniu 8 marca 2007 r. i w dniu 20 marca 2007 r. - potem zaś nie.
W tym czasie w aktach sprawy znajdowało się już uzasadnienie wyroku - zostało wysłane pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 lutego 2006 r. (k. 63). - z którym skarżący mógł się zapoznać, jak również mógł przeglądać dołączone akta administracyjne, w których znajdowała się dokumentacja sprawy - w tym także odpis księgi wieczystej, na który powoływał się sąd. Zatem już w marcu 2007 r. J. O. wiedział, na jakim dokumencie sąd oparł swoje rozważania uzasadniając wydany wyrok.
Natomiast skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w dniu 17 lipca 2007 r. – zatem po upływie trzymiesięcznego terminu z art. 277 ustawy, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na uwadze -na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.