Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. E. W., reprezentowana przez r.pr. K. W., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1107/12 odrzucające skargę kasacyjną E. W. Razem z wnioskiem skarżąca dokonała czynności, której nie dokonała w terminie, tj. wniosła zażalenie.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2012 r. zostało wysłane na adres kancelarii Radcy Prawnego "[...]" K. W., lecz odebrane zostało w nieznanej dacie przez pracownika firmy trzeciej – [...] [...] [...] [...] Sp. z o.o. w [...], sąsiadującej z kancelarią pełnomocnika skarżącej. Dopiero w dniu 8 stycznia 2013 r. w/w postanowienie zostało przekazane r.pr. K. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przywrócenie terminu uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Brak winy po stronie dokonującego, czy zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawą przesłankę przywrócenia terminu.
Z powyższego wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy ustalone zostanie, że uchybienie to nastąpiło bez winy strony. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, Sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, Lex nr 50702).
Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), zaś skarżąca razem z wnioskiem złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 14 grudnia 2012 r. (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Odnosząc się do argumentów strony dotyczących przywrócenia terminu Sąd stwierdził, że świadczą one o braku winy w uchybieniu terminu. Z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 25 marca 2013 r. wynika bowiem, że usługa doręczenia przesyłki sądowej zawierającej postanowienie z dnia 14 grudnia 2012 r. została nienależycie wykonana. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis M. M., który nie był legitymowany do odbioru w/w korespondencji. Nieprawidłowe doręczenie przesyłki przez Pocztę Polską S.A., bez wątpienia nie przejawia waloru niezachowania należytej staranności w dbałości o własne interesy przy wniesieniu zażalenia na postanowienie z dnia 14 grudnia 2012 r. Z przyczyn zatem niezależnych od strony doszło do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia zażalenia.
Wobec powyższego uznać należy, iż skarżąca uprawdopodobniła brak winy do dokonania w terminie w/w czynności w postępowaniu sądowym.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.