Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia skargi.
Odpis nieprawomocnego w/w postanowienia z dnia 6 lipca 2011 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 28 lipca 2011 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru.
W dniu 8 sierpnia 2011 r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego orzeczenia. Wniosek ten został uzupełniony w dniu 1 września 2011 r. wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu.
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2011 r. przyznane zostało A. Z. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie.
Pismem z dnia 15 listopada 2011 r., w/w Rada poinformowała, że wyznaczyła adwokata T. F. pełnomocnikiem z urzędu dla A. Z. w przedmiotowej sprawie.
W dniu 20 grudnia 2011 r. adwokat T. F. wniósł do tutejszego Sądu skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1091/11 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż postanowieniem z dnia 14 września 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony przez organ samorządu adwokackiego w dniu 15 listopada 2011 r., o czym skarżąca oraz pełnomocnik dowiedzieli się w dniu 23 listopada 2011 r. Biorąc pod uwagę czas niezbędny na zapoznanie się przez pełnomocnika z aktami sprawy oraz na przygotowanie skargi kasacyjnej, której złożyć samodzielnie skarżąca nie może, należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu nie jest zawiniona przez skarżącą, a termin o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. należy liczyć od chwili ukończenia przygotowania skargi przez pełnomocnika tj. od dnia 19 grudnia 2011 r. Równocześnie z wnioskiem została dokonana czynność w postaci złożenia skargi kasacyjnej.
Z powyższego wynika zatem brak winy skarżącej w uchybieniu terminu oraz ujemne skutki prawne dla skarżącej związane z brakiem przywrócenia terminu i pozbawieniem możliwości rozpatrzenia zarzutów objętych sporządzoną skargą kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.
Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 powołanej ustawy zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 tej ustawy, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl., postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 omawianej ustawy.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż adwokat T. F. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla A. Z. dowiedział się w dniu 23 listopada 2011 r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył w dniu 20 grudnia 2011 r. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego orzeczenia został złożony w terminie. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona złożyła skargę kasacyjną. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez własnej winy. Spełnione więc zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu (art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.