Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku J. i P. z dnia [...] czerwca 1990 r. i wniosku T. M. z dnia [...] marca 1996 r., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] lipca 1968 r., nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...].
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją wniósł pełnomocnik T. M., U. M. i Z. P. – M. M. i, wskazując jako swój adres do korespondencji ul.[...], [...] W. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. Orzeczenie doręczono pełnomocnikowi wnioskodawców na wyżej wskazany adres, z pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzja z dnia [...] marca 2007 r. odebrana została w dniu 23 marca 2007 r. przez sekretarkę Stowarzyszenia [...].
W dniu 23 maja 2007 r. M. M. wniósł, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2008 r. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zaskarżona decyzja została błędnie doręczona, bowiem została odebrana przez osobę prawną, jaką jest Stowarzyszenie [...], mające siedzibę pod tym samym adresem: ul. [...] w W., natomiast stroną postępowania była osoba fizyczna, tj. skarżący.
Powyższa skarga uzupełniona została pismem z dnia 20 czerwca 2007 r., a następnie pismem z dnia 14 sierpnia 2007 r., w którym M. M. wskazał, że skargę wniósł w imieniu własnym oraz T. M.. Do powyższego pisma załączył akt notarialny z dnia [...] marca 2006 r. (Repertorium A nr [...]) – Umowę sprzedaży, którą przeniesiono na jego rzecz udział wynoszący 1/5 części w prawach i roszczeniach do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Jak wynika z protokołu z rozprawy z dnia 15 kwietnia 2008 r. (karta 103 akt sądowych) skarżący: T. M. i M. M. i poparli skargę. Ponadto M. M. oświadczył, że adres przy ul. [...] w W. jest prawidłowym adresem dla doręczeń w tej sprawie i że nie pamięta kiedy odebrał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r., ale nie kwestionuje, że otrzymał ją pod wyżej wskazanym adresem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. doręczona została M. M. w dniu 23 marca 2007 r., na adres wskazany przez niego we wniosku z dnia 2 marca 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., tj. na ul. [...] w W. Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2008 r. skarżący oświadczył, że powyższy adres jest prawidłowym adresem do doręczeń w niniejszej sprawie.
W związku z tym, że zaskarżona decyzja doręczona została M. M. w dniu 23 marca 2007 r., to termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 kwietnia 2007 r. Skarga wniesiona została natomiast w dniu 23 maja 2007 r., a zatem z uchybieniem ustawowego 30-dniowego terminu.
Bez znaczenia należy jednocześnie uznać fakt, że na wniosek skarżącego ponownie doręczono mu zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że pierwsze jej doręczenie było prawidłowe, bowiem nastąpiło na adres wskazany przez M. M. jako jego adres do doręczeń.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.