Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 776/14 oddalił skargę Zakładu Gminnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2008 r.
W piśmie z dnia 22 stycznia 2015 r. Spółka złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku, zwracając się jednocześnie o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W związku z powyższym, Sąd wezwał Spółkę do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku, poprzez nadesłanie wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku PPPR, przeznaczonym dla osób prawnych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 13 marca 2015 r. Strona skarżąca w zakreślonym 7-dniowym terminie nie usunęła braków formalnych wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na podstawie art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, pozostawia się bez rozpoznania. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).
W rozpoznawanej sprawie mimo skutecznego doręczenia wezwania, strona skarżąca w zakreślonym w nim terminie, który upłynął w dniu 20 marca 2015 r., nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.