Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., wydaną na podstawie art. 233 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 14 ust. 1, art. 22 ust. 1, art. 24 ust. 2 i art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dyrektor Izby Skarbowej w S, po rozpatrzeniu odwołania M K od decyzji Naczelnika [...] z [...] r., nr III [..] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko organ przytoczył stan faktyczny sprawy wskazując, że M K prowadziła w 2003 r. pozarolniczą działalność gospodarczą w następujących formach:
- • indywidualnie pod nazwą [...] - przy ulicy [...] w zakresie handlu artykułami spożywczymi i przemysłowymi,
- • w spółce cywilnej M K D K pod nazwą sklep monopolowy [...] w S przy ulicy [...], z udziałami w wysokości [...] w spółce cywilnej M K, M G pod nazwą sklep wielobranżowy [...] w S przy ulicy S z udziałami w wysokości [...]
Prowadzone działalności opodatkowane były na zasadach ogólnych z obowiązkiem prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
11 marca 2004 r. podatniczka złożyła w [...] zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za [...] rok (PIT-36), w którym wykazała, z tytułu prowadzonej działalności, min. wysokość uzyskanych przychodów oraz poniesionych kosztów.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano następnie, że w dniach od [...] do [...] oraz od [...] do [...] r. została przeprowadzona wobec ww. podatniczki kontrola podatkowa w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od [...] r. do [...] r.
W trakcie ww. kontroli ustalono, iż przychody oraz koszty ich uzyskania w, prowadzonej indywidualnie w 2003 r., działalności gospodarczej [...] jak i w spółce cywilnej M K D K sklep monopolowy [...] są zgodne z danymi wykazanymi przez podatniczkę w zeznaniu podatkowym [...] r. Odstąpiono natomiast od zbadania dokumentów źródłowych spółki cywilnej M K, M G - sklep wielobranżowy [...], ponieważ zostały one zajęte przez [...], celem przeprowadzenia kontroli podatkowej wobec M G - wspólnika M K. W dalszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że [...] decyzją z [..]określił M G wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] ok. Decyzja ta stała się ostateczna.
Mając na uwadze powyższe, jak wskazał następnie Dyrektor[...], pismem z [...] wezwał M K do złożenia korekty zeznania [...] za rok[...], celem uwzględnienia ustaleń wynikających z ostatecznej decyzji[...], a dotyczących przychodu, kosztów jego uzyskania i dochodu Spółki cywilnej [...] Wobec nie złożenia przez podatniczkę takiej korekty, [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec M K w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za [...] Jak w dalszym ciągu wskazał organ odwoławczy, w trakcie prowadzonego postępowania, kilkakrotnie wzywano podatniczkę do stawiennictwa i przedłożenia wszelkich dokumentów źródłowych spółki cywilnej [...] W odpowiedzi na ww. wezwania J K (o strony), wyjaśnił, iż jego córka nie ma żadnego kontaktu ze wspólnikiem M G, a od [...] roku przebywa za granicą i nie posiada wiedzy, że wobec niej prowadzone jest postępowanie, a ponadto nie jest w posiadaniu żadnej dokumentacji dotyczącej Spółki [...]
W toku postępowania przesłuchano natomiast pracownice M K - E S, E D oraz J K, a następnie, w związku z nieustaleniem innego stanu faktycznego niż stwierdzony w toku prowadzonego postępowania przez [...] wobec M G, którego także nie udało się przesłuchać w trakcie postępowania, N [...] włączył w poczet materiału dowodowego następujące dowody:
- - protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez [...] wobec M G, wspólnika S.C. [...] w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczenia podatku dochodowego za[...],
- - protokół przesłuchania w charakterze strony M G, spisany w [...] - protokół z badania ksiąg podatkowych [..] prowadzonych w [...] r., sporządzony przez pracowników [...] - wykazy sprzedaży i zakupów towarów handlowych Spółki [...] sporządzone na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz dowodów źródłowych za [...]
- - protokół kontroli podatkowej, przeprowadzonej przez [...] wobec M K, w zakresie rzetelności rozliczenia podatku dochodowego za [...]
- - protokół kontroli prowadzonej w [...] - 3 D K, M K. Jak następnie wskazał organ odwoławczy, Naczelnik[...], po przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego, dotyczącego Spółki cywilnej [...] M K, M G stwierdził następujące nieprawidłowości:
- - zaniżenie kosztów uzyskania przychodu o kwotę [...] zł,
- - zaniżenie przychodu o kwotę [...] zł.
Na skutek dokonanych ustaleń, organ pierwszej instancji uznał prowadzoną w[..]. podatkową księgę przychodów i rozchodów w zakresie wykazanych przychodów za nierzetelną. Po uprzednim wymienieniu i opisaniu poszczególnych metod szacowania, na skutek niemożności ich zastosowania, organ zastosował własną metodę szacowania polegającą na powiększeniu kosztu własnego, sprzedanych biletów, kart telefonicznych, prasy o udzielony przez kontrahentów rabat, stanowiący nadwyżkę ceny sprzedaży nad ceną zakupu, oraz powiększeniu kosztu własnego sprzedaży pozostałych towarów o stosowaną przez Spółkę [...] marżę w wysokości [...] a następnie wydał decyzję, którą określił M K wysokość zobowiązania podatkowego w podarku dochodowym od osób fizycznych za[...]. w wysokości[...].
Podatniczka złożyła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości i podnosząc naruszenie przez organ pierwszej instancji przepisów art. 122, art. 123 § 1 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Ponadto, w odwołaniu wskazano, iż organ podatkowy popełnił błędy, a w szczególności pominął wiele okoliczności faktycznych wskazujących, że:
- - kontrola przeprowadzona została tendencyjnie, a organ podatkowy rozbił asortyment towarowy na arbitralnie wybrane kategorie, a towary stanowiące [...] ogólnego obrotu określił ogólnie jako pozostałe towary handlowe, bez ich dalszego rozbicia i wskazał marżę bez ich uwzględnienia,
- - organ podatkowy nie przedstawił na jakiej podstawie ustalił, iż agent sprzedający bilety komunikacji miejskiej udzielił [...] marży i od jakiej ceny - brutto czy netto,
- - organ przyjął bezpodstawnie, iż na karty telefoniczne został udzielony [...] rabat,
- - organ bezpodstawnie wskazuje różne marże, raz [....] na bilety, następnie średnią marżę [...] jeszcze w innym miejscu marżę od [...] do[...], a w decyzji przyjmuje, że na wszystkie produkty stosowano marżę w wysokości[...], która wynika z przesłuchania M G, który nie brał czynnego udziału w prowadzeniu działalności gospodarczej, więc nie mógł wiedzieć jaka marża była stosowana dla poszczególnych towarów,
- - nie ma możliwości wyliczenia dokładnego kosztu spółki [...] – [...] do dnia [...] grudnia [...] roku, ponieważ np. za miesięczniki dostarczane w grudniu, a sprzedawane w grudniu i styczniu, płatność następowała w lutym, podobnie z kwartalnikami, za dostarczone w grudniu, a sprzedawane od grudnia do marca [...] roku, płatność następowała pod koniec marca.
Zdaniem odwołującej się, organ podatkowy naruszył też przepis art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nieumożliwienie jej odniesienia się do protokołu z kontroli M G oraz nie przesłuchanie podatniczki w charakterze strony.
Po rozpatrzeniu zarzutów zawartych w odwołaniu, w wyniku jednoczesnej oceny zebranego materiału dowodowego, na tle stanu faktycznego i prawnego sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w S wydał, wskazaną na wstępie decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy, po przytoczeniu stosownych przepisów stanął na stanowisku, że całkowicie zasadne jest, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, ustalenie, że w spółce [...] nastąpiło:
- - zaniżenie kosztów uzyskania przychodu o kwotę [...] zł,
- - zaniżenie przychodu o kwotę [...] zł., a w konsekwencji, po uznaniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów za [...] r. za nierzetelną, zastosowanie metody szacowania, polegającej na powiększeniu kosztu własnego, sprzedanych biletów, kart telefonicznych, prasy o udzielony przez kontrahentów rabat, stanowiący nadwyżkę ceny sprzedaży nad ceną zakupu, oraz powiększeniu kosztu własnego sprzedaży pozostałych towarów o marżę w wysokości[...], co skutkowało określeniem M K wysokość zobowiązania podatkowego w podarku dochodowym od osób fizycznych za [...] r. w wysokości [...] zł.
Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem M K wniosła skargę do tut. Sądu, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji, jako wydanych z naruszeniem następujących przepisów prawa:
- - art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego,
- - art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,
- - art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania na skutek czego, według oceny skarżącej, doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego.
W szczególności, w ocenie podatniczki, organ dopuścił się następujących uchybień:
- - nie doręczono skarżącej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe M G na skutek czego nie mogła ona sprawdzić, czy wezwanie do złożenia korekty [...] było rzeczywiście słuszne,
- - odstąpiono od zbadania dokumentacji źródłowej spółki[...], co skutkuje tym, iż nie wzięto pod uwagę ważnych dokumentów,
- - w poczet materiału dowodowego włączono akta postępowania podatkowego prowadzonego wobec M G, który z nieznanych przyczyn nie złożył odwołania od wydanej na jego nazwisko decyzji, co nie przesądza o tym, iż postępowanie w jego sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo,
- - rozstrzygnięcie w sprawie oparto na wyjaśnieniach M G który nie zajmował się działalnością sklepu [...]
- - nie przesłuchano w toku postępowania D K, która zajmowała się prowadzeniem sklepu [...]
Ponadto, skarżąca podniosła, iż zaskarżona decyzja narusza art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez nieprzedstawienie wyliczeń, które doprowadziły organ do ustalenia podatku dochodowego w spornej wysokości. Uzasadnienie nie zawiera także informacji, z jakiej przyczyny organ dał wiarę M G, że średnia marża wyniosła [...]
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonej decyzji i ustosunkowując się do zarzutów skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani procesowego.
Z ustalonego stanu faktycznego wynika, iż M K w [...] roku prowadziła działalność gospodarczą w zakresie handlu samodzielnie pod nazwą [...] Spółki cywilnej [...] D K, M K, oraz w formie spółki cywilnej [...] M G M K. Wszystkie formy działalności prowadzone były na zasadach ogólnych z obowiązkiem prowadzenia podatkowej księgi i rozchodów.
[...] r. M K złożyła w [...] zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za [...] W wyniku kontroli podatkowej przeprowadzonej wobec M G którą objęto m. in. działalność spółki cywilnej [...] której w [....] roku byli M G oraz M K w równych udziałach po [...], Naczelnik [...] wydał decyzję, którą określił zobowiązane podatkowe M G Decyzja nie została zaskarżona i stała się ostateczna. Z ustaleń w niej zawartych wynika, iż przychody i koszty wspólników spółki cywilnej przedstawiają się w sposób odmienny od wykazanego przez M K w zeznaniu podatkowym. Dlatego też, po przeprowadzeniu kontroli podatkowej wobec podatniczki, Naczelnik[...], wezwał podatniczkę do złożenia korekty zeznania [...] za [...] rok, w zakresie ustaleń dotyczących spółki [...] a następnie wobec niezłożenia korekty zeznania rocznego w wyżej wskazanym zakresie, organ pierwszej instancji wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec M K. W tym miejscu podkreślić należy, że pomimo kilkakrotnie podejmowanych przez organ prób, w toku prowadzonego postępowania podatkowego, podatniczki nie udało się przesłuchać, a organ ustalił jedynie, że skarżąca przebywa za granicą pod nieznanym adresem, nie posiada kontaktu z M G oraz nie znajduje się posiadaniu żadnej dokumentacji dotyczącej Spółki [...] Mając na uwadze powyższe a także fakt, że M G także nie odbierał kierowanych do niego wezwań, zasadnie organ podatkowy postanowił o przeprowadzeniu dowodów z przesłuchań w charakterze świadków osób wykonujących prace na rzecz spółki [...] a następnie włączył w poczet materiału dowodowego dokumenty uzyskane od Naczelnika[...], t.j. min.:
- - protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez [...] wobec M G w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczenia podatku dochodowego za [...] - protokół przesłuchania w charakterze strony M G,
- - protokół z badania ksiąg podatkowych spółki [...] prowadzonych w [...] roku, sporządzony przez pracowników[...],
- - wykazy sprzedaży i zakupów towarów handlowych spółki[...], sporządzone na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz dowodów źródłowych za [...]
Wskazany materiał dowodowy, przy wykorzystaniu dokumentacji źródłowej spółki [...] oraz faktur VAT dotyczących sprzedaży i zakupu towarów handlowych, stanowił podstawę do dokonania zestawienia zakupów z podziałem na grupy asortymentowe i ustalenia marż na podstawie cen wynikających z ww. faktur.
Jednocześnie, powyższe materiały, po zestawieniu z zapisami podatkowej księgi przychodów i rozchodów za [...] r. przesądziły o uznaniu jej za nierzetelną w zakresie wskazanych przychodów, albowiem zgodnie z § 11 ust. 1, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. (Dz. U. Nr 152, poz. 1475) księgę uważa się za nierzetelną, z zastrzeżeniem ust. 4, jeżeli dokonywane w niej zapisy nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego.
Powyższe stało się zatem podstawą do określenia przez organ pierwszej instancji przychodów Spółki w drodze oszacowania przy zastosowaniu wybranej przez organ metody, zgodnie z przepisem art. 23 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), polegającej na powiększeniu kosztu własnego sprzedanej prasy, biletów, kart telefonicznych o udzielony przez kontrahenta rabat stanowiący rzeczywista nadwyżkę ceny sprzedaży nad ceną zakupu oraz powiększeniu kosztu własnego sprzedaży pozostałych towarów o stosowaną przez spółkę [...] marżę.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić więc należy, że wbrew twierdzeniom skargi decyzja organu pierwszej instancji nie została, jak twierdzi podatniczka, wydana jedynie na podstawie zeznań M G, choć niewątpliwie zeznania te przy jej wydawaniu uwzględniono, lecz przy uwzględnieniu i przeanalizowaniu także pozostałego, zgromadzonego materiału dowodowego, który organ podatkowy poddał gruntownej ocenie, celem oszacowania podstawy opodatkowania w sposób jak najbardziej zbliżony do rzeczywistego.
Z tego tez względu za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. 187 i art. 122 Ordynacji podatkowej.
Jeżeli chodzi o wysokość marży przyjętej przez organy podatkowe, to wskazać należy, że do ustalenia przychodu ze sprzedaży pozostałych towarów w kwocie [...] zł przyjęto marżę w wysokości [...] na której zastosowanie do pozostałych towarów wskazał M G w trakcie prowadzonego wobec niego postępowania przez [...] Powyższym ustaleniom organów nie można zarzucić nieprawidłowości skoro marża w wysokości [...] mieściła się w przedziale marż stosowanych w[...]. przez spółkę [...] tj. od [..] do[..] a ustalono ją w wyniku porównania cen zakupu niektórych towarów handlowych z cenami ich sprzedaży.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że zasadne jest stanowisko organów podatkowych, że skoro na podstawie zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów z uwzględnieniem remanentu początkowego i końcowego wykazany przez spółkę [...] przychód w kwocie [..] zł był niższy niż koszt zakupu sprzedanych w [...] roku towarów handlowych w kwocie [...] zł ustalić należy koszt zakupu sprzedanych towarów handlowych na kwotę [...] zł według następującego wyliczenia:
- - zakup wszystkich towarów handlowych [...] zł
- - remanent początkowy (+)[..] zł
- - remanent końcowy (-)[..] zł
- - zakup prasy (-)[..] zł
- - zakup biletów (-)[...] zł
- - zakup kart telefonicznych (-)[[...] zł.
Przychód ze sprzedaży pozostałych towarów handlowych w kwocie [...] zł ustalono zatem według wyliczenia [...] + [...] marży.
Zaaprobować także należy stanowisko organów podatkowych, iż skoro z analizy przedłożonych przez [...] r. wynika, że spółka [...] zakupiła prasę na łączną kwotę [..] zł, natomiast w ciężar kosztów uzyskania przychodów, zaksięgowała wydatki poniesione na zakup prasy w kwocie [...] zł, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Spółka zaniżyła koszty uzyskania przychodu o kwotę [..] zł.
Wbrew zarzutom skargi powyższe wyliczenia, w sposób jasny i czytelny zamieszczono w zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się z kolei do zarzutu strony dotyczącego niedoręczenia podatniczce decyzji określającej zobowiązanie podatkowe M G na skutek czego nie mogła ona sprawdzić czy wezwanie do złożenia korekty PIT-36 było rzeczywiście słuszne, należy stwierdzić, iż zgodnie z przepisem art. 145 § 1 Ordynacji podatkowej "pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi".
Stroną w postępowaniu podatkowym, wskutek którego została wydana decyzja określająca zobowiązanie podatkowe M G był wskazany podatnik, który nie skorzystał z przysługującego mu prawa i nie złożył odwołania od decyzji, poprzez co stała się ona ostateczna. A zatem, M K, jako osoba nie będąca stroną w ww. postępowaniu nie była uprawniona do otrzymania ww. decyzji.
Jako zupełnie niezrozumiały ocenić należy zarzut skargi, iż organ podatkowy odstąpił od zbadania dokumentacji źródłowej spółki [...] co skutkuje tym, iż nie wzięto pod uwagę ważnych dokumentów - nie wskazując jakich, skoro, jak ustalono w toku postępowania, M K od [...] r. przebywa za granicą, a całą stosowną dokumentację dotyczącą Spółki [...] posiadał M Gi. Powyższe dokumenty, jak już wskazano powyżej, oraz podatkową księgę przychodów i rozchodów spółki [...] za[...]., przedłożoną przez M G w trakcie prowadzonego wobec niego postępowania[...], włączono w poczet materiału dowodowego w sprawie M K, podobnie jak: protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej przez [...] wobec M G protokół przesłuchania w charakterze strony M G czy protokół z badania ksiąg podatkowych spółki [...] prowadzonych w [...]
Z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie wskazała żadnych dowodów pozwalających na podważenie ustaleń dokonanych przez organ podatkowy pierwszej instancji i zaaprobowanych przez organ odwoławczy.
Jeżeli chodzi o zarzut skargi, iż rozstrzygnięcie w sprawie oparto na wyjaśnieniach M G, który nie zajmował się działalnością sklepu [...] a pracownik urzędu go przesłuchujący mógł zadawać pytania w sposób tendencyjny, bądź niedokładnie protokołować, na co skarżąca nie mogła mieć wpływu, a ponadto w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek wyjaśnień M K, wskazać należy, że organ podatkowy kilkakrotnie wzywał podatniczkę do złożenia wyjaśnień w sprawie oraz do przedłożenia wszelkich dokumentów źródłowych spółki cywilnej [...] W odpowiedzi na jedno w tych wezwań J K (ojciec strony), wyjaśnił, iż jego córka nie ma żadnego kontaktu ze wspólnikiem M G, a od [..] r. przebywa za granicą, nie posiada wiedzy, że wobec niej prowadzone jest postępowanie, a ponadto nie posiada żadnej dokumentacji dotyczącej powyższej spółki.
Ponadto, wskazać należy, że po przedłożeniu prze skarżącą stosownego pełnomocnictwa była ona informowana o przeprowadzanych dowodach z przesłuchań wszystkich świadków, a przed wydaniem decyzji zawiadomiono ja także o możliwości wglądu w akta sprawy i wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Powyższe wskazuje zatem, iż skarżąca na każdym etapie postępowania miała zapewniony czynny udział w postępowaniu oraz możliwość wglądu w cały materiał dowodowy. Jako niezasadny ocenić zatem należy zarzut, naruszenia art. 123 Ordynacji podatkowej.
Strona również w toku postępowania nie wniosła żądań, wniosków dowodowych oraz nie skorzystała z prawa do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego.
Ponadto, pełnomocnik Strony, po uprzednim wezwaniu przez organ nie podał dotychczas adresu zamieszkania skarżącej za granicą.
Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy podatkowe zasad postępowania dowodowego, a także dowolności w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego skoro sprowadzają się one do ogólnych twierdzeń dotyczących naruszenia przez organy podatkowe zasad postępowania dowodowego, a także dowolności w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Nie można bowiem nakładać na organy podatkowe nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających zasadność zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych określonych kwot, jeżeli strategia podatnika opiera się wyłącznie unikaniu udziału w sprawie i na negowaniu działań podejmowanych przez te organy.
W kontekście powyższe wskazać jeszcze należy, że w toku całego postępowania prowadzonego przed organem pierwszej i drugiej instancji ani skarżąca ani jej pełnomocnik nie wskazywali na konieczność przesłuchiwania jakiegokolwiek świadka, który posiadałby wiedzę na temat funkcjonowania spółki[...], tak więc wskazywanie na takiego świadka (D K) dopiero w skardze należy ocenić jako spóźnione i nie mogące podważyć prawidłowości zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, organy podatkowe nie naruszyły zatem reguł postępowania dowodowego i ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Wnioski organów wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę tego materiału, a więc nie stanowią naruszenia prawa.
Sąd również nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w takim stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy, a zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów wskazanych w art. 210 Ordynacji podatkowej.
Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada prawu materialnemu, względnie że wydana została z mającym, co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy, naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec należało jak w sentencji wyroku.