Uzasadnienie
Skarżący S.O. wraz ze skargą z dnia 22 lipca 2009 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Następnie, pismem z dnia 2 sierpnia 2009 r. zatytułowanym "skarga – uzupełnienie" ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 wyżej wymienionej ustawy. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie:
po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Na wstępie, należy nadmienić, że Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 216 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpatrzył poprzedni wniosek skarżącego i odmówił wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
Skarżący S.O. składając kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, nie uzasadnił w wyczerpujący sposób swojego wniosku. Skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. S.O. podał jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione tym, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa.
W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 roku (FZ 65/04, niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W tej sytuacji, Sąd uznając, iż wniosek skarżącego nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 wyżej wymienionej ustawy, postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.