Uzasadnienie
Pismem z dnia 8.10.2008 r. Ł J wniósł, za pośrednictwem swego pełnomocnika, skargę do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Skarbowego z dnia 12.05.2008 r. orzekającą o odpowiedzialności skarżącego, jako członka zarządu Spółki z o.o. "A" z siedzibą w S, za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za [...] r., za miesiące od [...] do [...] r. oraz za [...] r. w łącznej kwocie [...] zł, za odsetki od tych zaległości w łącznej kwocie [...] zł oraz za koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie[...] zł.
Po wyznaczeniu terminu rozprawy, pismem z dnia 8.01.2009 r., które do akt sprawy wpłynęło w dniu 19.01.2009 r., pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego z powodów, dla których w dniu 13.11.2008 r. zawieszone zostały postępowania sądowe w sprawach o sygn. akt [...] i I SA/Sz [...] ze skarg dwóch innych członków zarządu Spółki "A", wobec których zapadły odrębne decyzje o ich odpowiedzialności za zaległości tejże Spółki w podatku od towarów i usług za te same okresy rozliczeniowe, a mianowicie z powodu przedstawienia w innej sprawie składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia w drodze uchwały budzącego poważne wątpliwości zagadnienia prawnego co do dopuszczalności prowadzenia postępowania w sprawie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich tylko z udziałem jednego członka zarządu i odrębnego postępowania wobec pozostałych członków zarządu.
Na rozprawie pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w S przychylił się do wniosku o zawieszenie postępowania.
W tych warunkach, uznając, iż rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy może zależeć od wyniku innego toczącego się postępowania sądowo-administracyjnego, a mianowicie od treści odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, a to ze względu na dyrektywę wynikającą z art. 269 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stosownie do przepisu art. 125 § 1 w/w ustawy orzec należało o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu podjęcia uchwały w przedmiocie przedstawionego zagadnienia prawnego.