Uzasadnienie
K. M., pismem z dnia 1 czerwca 2009 r., wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że wobec niej i jej męża zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne, a zajęcie dochodów osiąganych z tytułu prowadzonej przez nich działalności gospodarczej uniemożliwi dalsze prowadzenie tej działalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, biorąc pod uwagę treść art. 61 § 3 P.p.s.a., zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w nim przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877).
Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku nie odniesie się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Po analizie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że brak jest postaw do jego uwzględnienia. Wniosek strony nie został bowiem przekonująco uzasadniony. Samo twierdzenie skarżącej, że wobec niej i jej małżonka wszczęto postępowanie egzekucyjne, oraz że zajęcie dochodów z prowadzonej przez nich działalności gospodarczej uniemożliwi dalsze prowadzenie tej działalności, jest bowiem zbyt ogólnikowe, nie poparte wyczerpującą argumentacją ani dokumentami źródłowymi, dotyczącymi zwłaszcza sytuacji finansowej oraz majątkowej strony.
Wskazać również należy, że konieczność poniesienia finansowego ciężaru wynikającego z decyzji, jak i ewentualny brak środków finansowych nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest bowiem nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania obowiązku zapłaty należności pieniężnych - a zaistnienia takich okoliczności skarżąca nawet nie uprawdopodobniła.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.