Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. oddalił wniosek strony skarżącej o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego. Odpis postanowienia doręczono syndykowi w dniu 14 stycznia 2015 r. wraz z błędnym pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia.
Syndyk złożył w dniu 21 stycznia 2015 r. (data nadania na poczcie) zażalenie na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w powołanym przepisie. Dodatkowo zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że podstawowym warunkiem dopuszczalności zażalenia jest istnienie postanowienia lub zarządzenia, na które przysługuje tego rodzaju środek odwoławczy.
Postanowienie oddalające wniosek o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego nie stanowi postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Sąd jednocześnie zauważa, że wraz z odpisem postanowienia doręczono syndykowi błędne pouczenie o trybie i sposobie jego zaskarżenia, wbrew zarządzeniu sędziego o konieczności pouczenia strony skarżącej i organu o tym, że na postanowienie nie przysługuje zażalenie. O uprawnieniu do wniesienia zażalenia nie może przesądzać oczywiście błędne pouczenie o dopuszczalności takiego środka. Taka sytuacja niewątpliwie wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem kierując się błędnym pouczeniem strona złożyła zażalenie na opisane wyżej postanowienie sądu.
Oznacza to, że zażalenie wniesione przez stronę skarżącą na postanowienie sądu z dnia 30 grudnia 2014 r. należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.