Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Prezydenta Miasta z dnia 15 lutego 2018 r., nr WPiOL-VI.310.11.2017.JP; UNP:75720/WPiOL/-VI/17 w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego. Odpis wyroku wraz uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej 19 lipca 2018 r., natomiast pełnomocnikowi Organu 31 lipca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
W rubrum sentencji wyroku z 15 lutego 2018 r. Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie wpisał unikatowy numer pisma (UNP). Zamiast "UNP:75720/WPiOL/-VI/17" wpisano "UNP:7572/WPiOL/-VI/17". Stwierdzona omyłka nie miała wpływu na rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1).
Stosownie do treści art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Przedmiotem sprostowania orzeczenia mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.