Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2009 r. J.G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W piśmie uzupełniającym z dnia 24 kwietnia 2009 r. skarżący zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, który powtórzył w piśmie z dnia 5 maja 2009 r. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego wynikało, iż w chwili obecnej jego sytuacja materialna nie pozwala mu na wynajęcie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Stosownie do art. 247 ww. ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" LexisNexis Warszawa 2008 s. 472 i 473, jak również postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 1064/08; dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl).
W przekonaniu Sądu skarga J.G. jest oczywiście bezzasadna. Przez oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 należy także rozumieć jej oczywistą niedopuszczalność co z kolei powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy (postanowienie NSA z dnia 3 września 2004 r., OZ 377/04, niepubl.). W niniejszej sprawie J.G. wniósł skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Powyższe postanowienie wydawane jest w trybie art. 83 c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych i jako takie nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia.
W związku z powyższym zdaniem Sądu zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art.3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi co za tym idzie nie podlega również zaskarżeniu w drodze skargi do sądu administracyjnego. Skarga na powyższe postanowienie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż skarga J.G. jest bezzasadna, zatem została spełniona przesłanka z art. 247 ww. ustawy umożliwiająca oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.