Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 marca 2016 r. zatytułowanym jako "skarga i wniosek" uzupełnionym następnie pismami z dnia 29 marca 2016 r. oraz 27 kwietnia 2016 r., M. T. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz [...]
Pismem z dnia 6 grudnia 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego i sędziego WSA Kazimierza Maczewskiego z orzekania w Jej sprawie, z powodu fałszowania przez nich spraw.
Objęci wnioskiem sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że nie pozostają ze skarżącą w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 ze zm., zw. dalej:
"p.p.s.a."), z powodu których zachodziłyby uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w sprawie I SA/Sz 255/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:.
Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 tej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić tylko wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny co do bezstronności sędziego.
Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji.
W niniejszej sprawie M. T. składając ww. wniosek, nie wskazała takich przyczyn wymienionych w art. 19 p.p.s.a., które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego oraz sędziego WSA Kazimierza Maczewskiego.
Subiektywne natomiast przekonanie skarżącej o fałszowaniu przez sędziów spraw, nie daje podstawy do ich wyłączenia. Argumentacja skarżącej to w istocie przejaw jej subiektywnych przeświadczeń i ocen o braku obiektywizmu sędziego Kazimierza Maczewskiego i Grzegorza Jankowskiego z powodu niesatysfakcjonujących stronę, czynności podejmowanych z udziałem tych sędziów w innych sprawach.
Złożone przez skarżącą wnioski nie zawierają zatem takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w przedmiotowej sprawie i dlatego czynią żądanie skarżącej niezasadnym.
Należy również mieć na uwadze fakt, że sędziowie ci złożyli w oparciu o treść art. 22 § 2 p.p.s.a., pisemne oświadczenia z których wynika, że nie pozostają ze skarżącą w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 p.p.s.a., z powodu których zachodziłyby uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w sprawie I SA/Sz 255/11.
W świetle powyższych okoliczności, wniosek skarżącej należało uznać za niezasadny i pozbawiony podstaw, w związku z czym, na podstawie art. 19 oraz art. 22 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.