Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 4 listopada 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym: 04-11-2013 r.) wniósł do sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł wykazanej w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za marzec 2013 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia.
Jednocześnie, skarżący zamieścił w skardze wniosek o wstrzymanie przez organ wykonania zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", ewentualnie przez sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skarżący nie powołał okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i nie załączył dokumentów uzasadniających wniosek.
Jednakże, skarżący w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (rozstrzygniętym pozytywnie postanowieniem sądu z dnia 25 lutego 2014 r.), przedłożył formularz (PPF) oraz dokumenty potwierdzające trudną sytuację ekonomiczną spółki pozostającej w trakcie upadłości likwidacyjnej.
W piśmie z dnia 5 grudnia 2013 r., będącym odpowiedzią na skargę, organ wskazał, że wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia został rozpatrzony negatywnie - na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. - postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. nr [...], gdyż konsekwencją wydania postanowienia przez organ I instancji z dnia 24 czerwca 2013 r. nr [...] było wyłącznie nieotrzymanie przez skarżącego zadeklarowanego zwrotu podatku do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia.
Dodatkowo, organ wskazał, że skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie podał przyczyn, dla których uznał ten wniosek za uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i gdy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
W piśmiennictwie wskazuje się, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania. Wykonanie dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005r., s. 295-296).
Wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia przedłużającego termin zwrotu spółce nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia. Zaskarżone postanowienie posiada cechy rozstrzygnięcia procesowego i nie posiada przymiotu wykonalności; nie rodzi ono żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków nadających się do wykonania. Zarówno jego treść, jak i obowiązujące przepisy prawa nie wiążą z jego wydaniem konieczności zrealizowania określonego stanu rzeczy. Jego skuteczność może być oceniana wyłącznie przez pryzmat skutku jaki powoduje w sferze procesowej (P. Daniel [red.], Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013 r., s. 203).
W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, gdyż nie określa praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu.
W tej sytuacji, na podstawie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.