Uzasadnienie
Skarżący A. A., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do sierpnia 2013 r.
Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Dla dokonania powyższej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezłożenia opłaty w terminie.
Powyższe wezwanie zostały przesłane pełnomocnikowi skarżącego przesyłką poleconą na adres do doręczeń wskazany przez skarżącego. Przesyłka pocztowa została zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu dnia 5 września 2016 r z adnotacją o nie podjęciu jej w terminie. Zgodnie z art. 73 § 4 w zw. z § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd uznał przesyłkę za skutecznie doręczoną w dniu 1 września 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei z art. 230 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi przesłano listem poleconym, na adres pełnomocnika do doręczeń wskazany w skardze skarżącego. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w trybie wynikającym z art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie pocztowym, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). W przypadku nie odebrania przesyłki pocztowej, doręczenie uważa się za dokonane skutecznie w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Skutek doręczenia w takiej sytuacji powstaje z mocy prawa. Sąd w tym zakresie nie musi podjąć żadnych dodatkowych czynności, w celu potwierdzenia doręczenia. W niniejszej sprawie doręczenie nastąpiło dnia 1 września 2016 r., ponieważ pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (tzw. awizo), jak wynika z adnotacji na kopercie zwróconej przesyłki, miało miejsce dnia 18 sierpnia 2016 r., a adresat przesyłki nie odebrał w terminie.
W konsekwencji, w niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu sądowego, upłynął skarżącemu z dniem 8 września 2016 r. (czwartek). Jak wynika z ustaleń Sądu termin ten upłynął bezskutecznie, bowiem skarżący nie uiścił żądanego wpisu sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.