Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia 16 sierpnia 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 26 lipca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w 2006 r. nieruchomości wraz z opłatą prolongacyjną.
Jednocześnie, w skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie egzekucji podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze zbycia mieszkania. Wskazany powyżej wniosek nie został przez Skarżącego uzasadniony.
Organ w odpowiedzi na skargę z dnia 12 września 2013 r., znak: [...] odniósł się do wniosku Skarżącego o wstrzymanie egzekucji zryczałtowanego podatku dochodowego i wskazał, że będzie on podlegał rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie wskazać należy, że wskazana ww. przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).
W przedmiotowej sprawie wniosek Skarżącego dotyczy postępowania egzekucyjnego, a konkretnie wstrzymania egzekucji zryczałtowanego podatku dochodowego. Skarga natomiast dotyczy decyzji organu w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia w 2006 r. nieruchomości wraz z opłatą prolongacyjną. Zarówno więc zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja, jako rozstrzygnięcie odmowne, nie podlegają wykonaniu, gdyż nie mają one przedmiotu wykonania (tj. nie określają praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (w drodze egzekucji).
Dodatkowo wskazać należy, że wniosek skarżącego, jako dotyczący toczącego się postępowania egzekucyjnego nie jest bezpośrednio związany z zaskarżoną decyzją w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej.
W związku z powyższym Skarżący powinien skorzystać ze środków prawnych przewidzianych w przepisach prawa regulujących postępowanie egzekucyjne.
Na marginesie jedynie dodać należy, że przedmiotowy wniosek Skarżącego nie zawiera uzasadnienia, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ponadto brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za Skarżącego uzasadnienia wniosku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.).
Należy przy tym podkreślić, iż Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, a odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania.
W tej sytuacji, wobec niewykazania przez Skarżącego, by zachodziły okoliczności wymienione w powołanym wyżej przepisie - na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji.