Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla niej radcy prawnego. W związku z tym złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnim synem, a także małoletnią córką.
Źródła utrzymania wszystkich wspólnie gospodarujących osób stanowią: zasiłek chorobowy skarżącej, wynoszący 300 zł miesięcznie, alimenty na córkę – 500 zł miesięcznie, a także dochody uzyskiwane przez syna skarżącej z prac dorywczych, których wysokość określono na kwotę 300 zł miesięcznie.
Z przedłożonego oświadczenia wynika ponadto, że skarżąca prowadzi jeszcze deficytowe gospodarstwo rolne o pow. 1,16 ha, a ponoszone przez nią koszty korzystana z mediów wynoszą 450 zł miesięcznie, zaś koszty zakupu leków 180 zł.
Jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z art. 239 pkt 1 e P.p.s.a., który stanowi, że nie mają obowiązku uiszczenie kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z tym, rozpoznanie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne, dlatego też postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, na podstawie art. 249 a P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Rozpoznaniu podlega natomiast wniosek skarżącej o ustanowienie radcy prawnego.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącej, niski poziom dochodów, uzyskiwanych w jej gospodarstwie domowym, pochłanianych przez bieżące wydatki bytowe stwierdzić należy, że jej wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie radcy prawnego, jest w pełni zasadny. Poniesienie bowiem kosztów skorzystania z usług zawodowego pełnomocnika, musiałoby w jej sytuacji pociągnąć za sobą pozbawienie jej samej oraz członków jej rodziny środków koniecznego utrzymania. W związku z tym ustanowiono dla niej radcę prawnego.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.