Uzasadnienie
Skarżąca G.K. wniosła o ustanowienie adwokata urzędu w celu wniesienia w jej imieniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 15 grudnia 2009r. Postanowieniem tutejszego sądu z dnia 5 lutego 2010r. na podstawie art. 243 i n. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz 1270 ze zm.) przyznano skarżącej prawo pomocy i ustanowiono dla niej adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w R. adwokat, poinformował skarżącą, iż z uwagi na brak merytorycznych podstaw nie wniesie w jej imieniu skargi kasacyjnej od opisanego wyżej wyroku. Jednocześnie poinformował ją, iż może zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego pełnomocnika.
Wnioskiem z 15 marca 2010r. Skarżąca wniosła ponownie o ustanowienie dla niej innego adwokata z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 243 i n. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) określanej dalej jako p.p.s.a – prawo pomocy obejmujące między innymi ustanowienie adwokata z urzędu może być przyznane stronie na jej wniosek. Po przyznaniu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, sąd zwraca się do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie imiennie określonego adwokata do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym.
W niniejszej sprawie prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata zostało przyznane skarżącej na mocy postanowienia z 5 lutego 2010r. Konkretyzacja przyznanego Skarżącej prawa pomocy, należała już do Okręgowej Rady Adwokackiej w R., która przydzieliła jej adwokata w osobie T.R. Zgodnie z linią orzecznictwa zaprezentowaną przez NSA m. in. w sprawie o sygn. II FZ 207/06 (niepubl.) - nie jest możliwe ponowne przyznanie stronie prawa pomocy, po uprzednim przyznaniu go w zakresie całkowitym, prawomocnym postanowieniem.
Natomiast wyznaczanie dla strony imiennie określonego pełnomocnika nie należy do kompetencji Sądu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.