Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
Sprostowaniu mogą podlegać błędy pisarskie, rachunkowe, czy też inne oczywiste omyłki, które zostały popełnione zarówno w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. W trybie art. 156 P.p.s.a. poprawieniu podlegają takie błędy, które mają charakter oczywisty, to znaczy widoczny na pierwszy rzut oka.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.
W sentencji wyroku z dnia 30 października 2018r. Sąd zasądził od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej Gminy B. kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na tą kwotę składał się wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz kwota 240 zł zasądzona tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika będącego doradcą podatkowym.
W nawiasie, znajdującym się w drugim wierszu od dołu sentencji ww. wyroku została jednak błędnie wpisana słownie kwota zasądzonych kosztów postępowania sądowego, tj. "słownie dziesięć tysięcy osiemset trzydzieści siedem".
W związku z powyższym nastąpiła oczywista omyłka pisarska, polegająca na błędnym wpisaniu w sposób słowny kwoty zwrotu kosztów postępowania sądowego, zamiast prawidłowej kwoty tj. "słownie czterysta czterdzieści".
Z tego powodu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.