Uzasadnienie
I.K. i P.K. (małżonkowie) w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyli, że mają na utrzymaniu czworo dzieci w wieku szkolnym (17, 11, 10 i 8 lat). Skarżący P.K. pozostaje jak podano na emeryturze (4.153,53 zł brutto), z powodu choroby posiada orzeczenie o zaliczeniu do drugiej grupy inwalidzkiej, pozostaje w stałym leczeniu kilku poradni specjalistycznych. Natomiast I.K. prowadzi działalność gospodarczą z wykorzystaniem nieruchomości związanej z przedmiotem sporu w sprawie (budynek mieszkalno – usługowy o pow. 606,90 m²) i zadeklarowała z tego tytułu dochody w wysokości 1.340 zł brutto. Ona również poddana jest stałej opiece lekarskiej. Wyjaśniono, że poza zwykłymi wydatkami na utrzymanie małżonkowie spłacają kredyt hipoteczny zaciągnięty na budowę ww. nieruchomości (rata 2.047 zł), której część równocześnie zabezpiecza potrzeby mieszkaniowe rodziny.
Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący załączyli dokumenty potwierdzające stan zdrowia obojga, wysokość zaciągniętego kredytu i wysokość rat kredytowych, zeznania podatkowe obojga małżonków za 2012 r.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.:Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- zwanej dalej P.p.s.a, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (taki zakres wynika z wniosku skarżących) następuje, gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Poddając ocenie wniosek skarżących wraz z dołączonymi do niego dokumentami (przy aktach o sygn. I SA/Rz 465/13), potwierdzającymi okoliczności podnoszone jako uzasadnienie dla przyznania prawa pomocy uznano, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
Z dokumentacji medycznej dotyczącej skarżącego wynika, że jego schorzenie wyklucza go z dotychczas wykonywanego zawodu, powoduje, że skarżący musi korzystać ze specjalistycznej opieki medycznej, stale przyjmować leki, co z kolei przekłada się na koszty utrzymania. O ograniczonej aktywności świadczy także to, że jak wynika z rejestru CEIDG prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza została zawieszona. Jego żona – współskarżąca w tej sprawie, również poza niezbędnymi, podstawowymi wydatkami związanymi z utrzymaniem, ponosi dodatkowe w postaci leków. Małżonkowie mają na utrzymaniu czworo dzieci, którym należy zapewnić warunki do mieszkania i nauki, a z kolei ich gwarancją jest spłata zadłużenia z tytułu kredytu na budowę. Zadeklarowane we wniosku dochody znajdują potwierdzenie w treści przedłożonych przez skarżących zeznań podatkowych.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.