Uzasadnienie
Skarżący K.D. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zwrócił się o zwolnienie od uiszczenia tej opłaty. Na urzędowym wniosku PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu podał, że znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji z powodu kradzieży, co przełożyło się na sytuację jego firmy. Utracił płynność finansową, zaprzestał spłat rat kredytowych i leasingowych, ma kłopoty z innymi bieżącymi płatnościami. Jako majątek skarżący wskazał współwłasność domu mieszkalnego o pow. 150 m-, udział w budynku magazynowo- biurowym- obciążone hipotekami. Jest także współwłaścicielem samochodu Ford Galaxy o wartości ok. 45.000 zł. Z dochodów z tytułu działalności gospodarczej w wysokości 1680,20 zł brutto utrzymuje żonę i trzy córki. Jedno z dzieci cierpi na porażenie mózgowe, również żona skarżącego ma kłopoty zdrowotne.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej P.p.s.a. - przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - a takim jest wniosek o zwolnienie od kosztów - następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, i może stosownie do treści art. 245 § 3 P.p.s.a. przybrać różnoraką formę: zwolnienia tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W postępowaniu o przyznanie prawa pomocy skarżący powinien przedstawić argumentację, która potwierdzałaby jego niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów, powinien być stroną aktywną w zakresie wskazywania dowodów, iż faktycznie pozostaje w sytuacji na jaką się powołuje. Skoro skarżący nie wskazywał żadnych środków dowodowych na poparcie twierdzenia o złej sytuacji finansowej, zmierzając do wyjaśnienia możliwości płatniczych skarżącego, referendarz sądowy wezwał go w trybie art. 255 P.p.s.a. do uzupełnienia wniosku i przedłożenia dokumentów potwierdzających sytuację na jaką się powołuje, udokumentowanie stanu zdrowia i wydatków związanych z leczeniem, informacji o zobowiązaniach i wierzytelnościach, informacji o ewentualnej otrzymywanej pomocy od instytucji lub osób trzecich, przedłożenia zeznania podatkowego za ostatni rok podatkowy.
W piśmie z dnia 17 lipca 2008r. skarżący zobowiązał się dostarczyć dokumenty na potwierdzenie swojej sytuacji. Do dnia rozpoznania wniosku nie uczynił tego, nie złożył wyjaśnień, które pozwoliłyby na zweryfikowanie żądania w kontekście przesłanek ustawowych warunkujących przyznanie prawa pomocy. Oświadczony stan majątkowy, bez szczegółowych wyjaśnień, nie kwalifikuje skarżącego do zwolnienia od kosztów sądowych. Zadeklarowany majątek i sytuacja finansowa ustalona w trakcie prowadzonego przez organy podatkowe postępowania, jest znacznie lepsza od sytuacji przeciętnego obywatela. Zwolnienie, jako że obciąża ogół obywateli, winno być przyznawane w szczególnych i tylko uzasadnionych wypadkach. Okoliczności takie na podstawie niniejszego wniosku nie zachodzą.
Konkludując, z powyższych przyczyn należy uznać, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.