Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 sierpnia 2026 r. (sygn. I SPP/Rz 94/26), referendarz sądowy w tut. Sądzie, po rozpoznaniu wniosku Z. P. (dalej: skarżący) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd postanowieniem z 14 września 2026 r. sygn. I SPP/Rz 94/26.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 września 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 18 września 2026 r. Termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął 25 września 2026 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W myśl zaś art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało informację o siedmiodniowym terminie wykonania zarządzenia oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku jego niewykonania. Termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął bezskutecznie 25 września 2026 r.
Brak uiszczenia wpisu od skargi powoduje, że nie można nadać jej dalszego biegu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.