Uzasadnienie
T. L. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych przez niego oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a jedyne źródło ich utrzymania stanowi pobierana przez jego małżonkę renta w wysokości 1 300 zł brutto miesięcznie, gdyż on sam pobierał zasiłek dla bezrobotnych jedynie do dnia 13 stycznia 2013 r..
Skarżący zadeklarował także, że nie ma żadnego majątku, mieszka u syna, który wynajmuje mu mieszkanie, a także udziela pomocy finansowej.
Z przedłożonych przez skarżącego wyciągów z rachunku bankowego wynika, że do dnia 25 lutego 2013 r. saldo tego rachunku wyniosło 4 240,05 zł, jednakże w tym dniu skarżący podjął z konta kwotę 4 200 zł.
Jeżeli zaś chodzi o ponoszone wydatki, to z przedłożonych rachunków wynika, że obejmują one następujące pozycje: czynsz w wysokości 911,31 zł za trzy miesiące, telefon ok 83 zł miesięcznie, woda, kanalizacja i wywóz odpadów od 85,19 zł do 133,38 zł miesięcznie, gaz od 63,28 do 67,57 zł miesięcznie, a także prąd ok 65 zł miesięcznie.
Skarżący przedłożył także kserokopię umowy najmu mieszkania, zgodnie z którą jest on zwolniony z zapłaty czynszu, pokrywając jedynie koszty eksploatacji i napraw.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 934 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy dochody w gospodarstwie domowym skarżącego kształtują się co prawda na niskim poziomie, jednakże nie sposób jest przyjąć, że nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, ponieważ w dniu 25 lutego 2013 r., a więc już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, podjął on z konta kwotę kilkakrotnie przekraczającą wysokość wpisu w przedmiotowej sprawie (4 200 zł). Świadczy to więc o tym, że jego twierdzenia o niemożności poniesienia kosztów sądowych, związanych z toczącym się postępowaniem, nie znajdują potwierdzenia w rzeczywistości, gdyż skarżący dysponuje odpowiednimi środkami na ten cel.
Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy zaznaczyć także, że skarżący, jak sam to podkreślił, korzysta z pomocy materialnej, udzielanej mu przez syna, który także nieodpłatnie udostępnił mu mieszkanie. Okoliczność ta więc również potwierdza to, że konieczność wyłożenia środków na pokrycie kosztów sądowych, nie pozbawi go środków koniecznego utrzymania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.