Uzasadnienie
I.P. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 192/15 odrzucające jej skargę kasacyjną od wyroku z dnia 16 kwietnia 2015 r. (sygn. I SA/Rz 192/15) z powodu nieuiszczenia wpisu od tejże skargi kasacyjnej, argumentując że opłatę, o którą wzywał Sąd uiściła w dniu 22 czerwca 2015 r., na dowód czego przedłożyła kserokopię dowodu wpłaty przedmiotowej opłaty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie P.p.s.a.) jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
W sprawie bezsporne jest, że skarżąca uiściła w dniu 22 czerwca 2015 r. wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, co nie było wiadomym Sądowi w dacie wydania postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, ponieważ w aktach sprawy brak było odpowiednich dokumentów potwierdzających ten fakt.
W takiej sytuacji ujawnienie okoliczności wpłaty w terminie opłaty sądowej czyni bezzasadnym wydane w dniu 16 lipca 2015 r. na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu, uzasadniając tym samym wniesione na to postanowienie zażalenie.
Odnośnie zaś wniosku o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, to stwierdzić należy, że brak jest podstawy prawnej do takiego rozstrzygnięcia. Zarówno w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak też w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie przewidziano możliwości zasądzenia zwrotu tych kosztów w sytuacji skorzystania przez sąd pierwszej instancji z uprawnień autokontrolnych w trybie art. 195 P.p.s.a.
Zgodnie bowiem z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Zatem brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008, sygn. I OPS 4/07, dostępna w: cbois.nsa.gov.pl). Z tych powodów wniosek o zasądzenie takich kosztów zawarty w zażaleniu na postanowienie z dnia 16 lipca 2015 r. nie może zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 195 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.