Uzasadnienie
J.K. (dalej: skarżący/podatnik) poddał kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z 18 grudnia 2025 r. nr SKO.4140.119.2025 którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy Burmistrza Miasta i Gminy B. nr FN.3120.69.2025 z dnia 22 września 2025 r. sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na 2025 rok
Wójt Gminy B. ustalił, że podatnik i K. K. są współwłaścicielami działki zabudowanej nr [...] o ogólnej powierzchni 0,1641 ha w części 42/100 nr KW [...], sklasyfikowanej w ewidencji gruntów i budynków jako Ba (tereny przemysłowe). Wcześniej grunt ten sklasyfikowany był w ewidencji gruntów i budynków jako grunt rolny klasy Ps IV. W 2008 roku w związku z modernizacją gruntów w B. nastąpiła zmiana klasyfikacji gruntów z Ps IV na Ba (tereny przemysłowe.)
W dniu 11 lipca 2025 roku podatnik złożył korektę informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych za okres od stycznia 2024 roku, w której wykazał do opodatkowania: budynek mieszkalny o pow. opodatkowanej 90,09 m2 oraz budynek gospodarczy o pow. 22,50 m2 położony na działce [...] obręb B. Wykazał ponadto do opodatkowania w 2024 r. działkę nr [...] obręb B. o powierzchni 0,0672 ha, rodzaj użytku PsIV.
Podatnik wraz ze złożonymi korektami informacji złożył również pismo uzupełnienie-sprzeciw z dnia 09.07.2025 r. (11.07.2025 r. data wpływu do urzędu), w którym poinformował, że w dalszym ciągu trwają uregulowania jego ruchomości jak i nieruchomości dot. budynku gospodarczego (komórki), działki [...] obręb B. W oparciu o powyższą informacje oraz dane z ewidencji gruntów i budynków organ I instancji za podstawę opodatkowania przyjął: budynek mieszkalny o pow. 90, 09 m2 (w tym o wys. kondygnacji pow. 2,20 m - 68,83 m2, między 1,40 m a 2,20 m - 22,26 m2), grunty pozostałe 689,22 m2..
Jednocześnie organ podatkowy stwierdził, że wykazywana przez podatnika działka o nr [...] obręb B. wraz posadowionym na niej budynkiem gospodarczym o powierzchni 22,50 m2 zgodnie z ewidencja gruntów i budynków nie jest własnością podatnika, właścicielem jest Skarb Państwa, władający: (użytkowanie wieczyste) - Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Spółka z o.o. udział: 1/1, w związku z czym nie ma podstaw do opodatkowywania podatkiem od nieruchomości od tych przedmiotów podatnika.
Opisaną na wstępie decyzją SKO w P. utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy uznając, że nie narusza ona przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego.
Kolegium wyjaśniło, że podatnik i K. K. są współwłaścicielami działki zabudowanej nr [...] o ogólnej powierzchni 0,1641 ha w 42/100 częściach czyli o pow. 689,22 m2, sklasyfikowanej jako Ba (tereny przemysłowe), co wynika z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Z zalegającego w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, że działka nr [...] położona w obrębie B. stanowi własność Skarbu Państwa a władającym jest Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Spółka z o.o.
Organ odwoławczy podkreślił, że ewidencja gruntów i budynków stanowi dla organów podatkowych źródło urzędowej informacji, którymi są związane. Dopóki dane te nie zostaną zmienione w odpowiednim trybie, dopóty organ podatkowy obowiązany będzie je uwzględniać przy wymiarze podatków. Chcąc podważyć treść zapisów ujętych w ewidencji, zainteresowany powinien uruchomić stosowny tryb ich korekty (zmiana, aktualizacja, sprostowanie) - powołując się na to, że wypis z ewidencji gruntów odbiega od stanu rzeczywistego. Dopiero w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, gdyż organ podatkowy nie ma podstaw do zmiany danych zawartych w ewidencji.
Organ odwoławczy podkreślił, że podatnik nie przedłożył żadnych dokumentów urzędowych, które stanowiłby przeciwdowód wpisom w ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym za nieuzasadnione uznał zarzuty odwołania, gdyż w jego zobowiązanie w podatku 2025 rok organ podatkowy I instancji ustalił na podstawie dokumentów urzędowych to jest danych z ewidencji gruntów i budynków oraz złożonych przez podatnika informacji podatkowych o przedmiotach opodatkowania.
Wskazał organ ponadto, że wyliczenie podatku przez organ podatkowy nie budzi wątpliwości, zastosowano prawidłowe stawki podatkowe ustalone w Uchwale Rady Miejskiej w B. nr [...] z dnia [...] 2024 rok w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości (Dz Urz. Województwa Podkarpackiego z 2024 r. poz. [...]).
W osobistej skardze do tut. Sądu podatnik podniósł, że nie zgadza się z decyzją gdyż oparta została o wadliwe ustalenia faktyczne oraz na podstawie niezgodnie z prawem dokonanych zmian w dokumentacji urzędowej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.
W wyniku kontroli sądu administracyjnego decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)
Rozpatrując sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddano decyzję wymiarową w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2025 r.
Bezsporne w niniejszej sprawie jest, że skarżący jest współwłaścicielem działki zabudowanej nr [...] położonej w B. o ogólnej powierzchni 0,1641 ha oraz posadowionego na niej budynku mieszkalnego o pow. 90,09 m2. Te przedmioty opopdatkowania skarżący wykazał w deklaracji podatkowej i zostały przyjęte przez organ podatkowy w wartościach deklarowanych. Skarżący nie zgadza się jednak z klasyfikacją gruntu przyjętą przez organ to jest Ba (tereny przemysłowe), uważając, że sporne grunty stanowią użytek rolny oraz domaga się być opodatkowanym z tytułu posiadania budynku gospodarczego na działce [...] obręb B. Sąd stwierdza, że stanowisko skarżącego nie znajduje oparcia w ustalonych okolicznościach sprawy na tle niewadliwych ustaleń faktycznych. Organy podatkowe przeprowadziły bowiem prawidłowe postępowanie podatkowe, opierając się w tych spornych kwestiach na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków dotyczących gruntów na działkach ew. nr [....] i [...].
Z aktualnych odpisów ewidencji gruntów i budynków dla w/w działek, których odpisy zostały dołączone do akt sprawy wynika, że działka nr [...] obręb B. o powierzchni 0,0672 ha, została skalsyfikowana jako teren przemysłowy – Ba. Jak wyjaśnił organ podatkowy klasyfikacja tych gruntów jako użytek rolny PsIV, została zmieniona po modernizacji tych gruntów jeszcze w 2008 r. Z kolei wykazywana przez skarżącego działka o nr [...] obręb B. wraz posadowionym na niej budynkiem gospodarczym o powierzchni 22,50 m2 zgodnie z ewidencją gruntów i budynków stanowi w całości własność Skarbu Państwa a ich wieczystym użytkownikiem jest Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Spółka z o.o.. W tym wypadku słusznie przyjęły zatem organy podatkowe, że nie ma podstaw do obciążania skarżącego podatkiem od tych nieruchomości.
Wobec oparcia się przez organy podatkowe przy ustalaniu zobowiązania w podatku od nieruchomości na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych, wielokrotnie rozważano rolę ewidencji gruntów i budynków dla wymiaru podatków w kontekście brzmienia art. 21 ust. 1 p.g.k. Zgodnie z tym przepisem podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych (por. np. wyroki: WSA w Rzeszowie z dnia 13 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 608/24 czy WSA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1248/17), organy podatkowe są związane danymi wynikającymi z ewidencji do czasu ich zmiany w trybie przewidzianym przepisami prawa geodezyjnego i kartograficznego.
W niniejszej sprawie organ podatkowy oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przyjęły za podstawę wymiaru podatku dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, aktualne na dzień wydania decyzji. Podnoszona przez skarżącego rozbieżność między stanem faktycznym a informacjami ujawnionymi w EGiB, choć może mieć znaczenie w odrębnym postępowaniu dotyczącym ich aktualizacji, nie mogła skutkować odstąpieniem od ich zastosowania w toku sprawy podatkowej.
Sam fakt toczącego się równolegle postępowania administracyjnego w przedmiocie korekty ewidencji gruntów nie wpływa na obowiązywanie dotychczasowych wpisów. Toczące się postępowania dotyczące aktualizacji danych ewidencyjnych nie mają wpływu na bieg procedury podatkowej, która opiera się na danych obowiązujących w momencie wydania decyzji podatkowej. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że zmiana danych ewidencyjnych wywołuje skutki ex nunc, a nie ex tunc (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 2631/11).
Ponieważ Sąd nie stwierdził przy wydawaniu decyzji podatkowych żadnych uchybień natury proceduralnej, ani przepisów prawa materialnego, skarga musiała zostać oceniona za niezasadną i oddalona na podstawie 151 P.p.s.a.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu – adwokata, Sąd orzekł w oparciu o przepisy § 23 ust. 1 pkt 1 lit a w zw. z § 8 pkt 2 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2026 poz. 87 t.j.).