Uzasadnienie
Skarżący zwrócił się do przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójka małoletnich dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest prowadzone przez skarżącego gospodarstwo rolne oraz zasiłek rodzinny na dzieci. Łączny dochód z tych dwóch źródeł skarżący określił na kwotę ok. 1 000 zł miesięcznie.
Deklarując składniki posiadanego majątku skarżący wymienił: nieruchomości rolne (5,9 ha własnych i 4 ha dzierżawionych), dwie sztuki bydła, jedna sztuka trzody chlewnej, oszczędności w kwocie 1 000 zł.
Wymieniając ponoszone wydatki skarżący wskazał następujące pozycje: prąd – 187 zł, czynsz dzierżawny – 200 zł, gaz – 50 zł, KRUS – 280 zł.
Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 274 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza niską wysokość dochodów uzyskiwanych przez niego oraz domowników stwierdzić należy, że uiszczenie wpisu od skargi, stanowiącego najistotniejsza pozycję wśród kosztów sądowych, związanych z przedmiotową sprawą, byłoby dla skarżącego znacznym obciążeniem, mogącym skutkować pozbawieniem jego samego oraz jego najbliższych środków koniecznego utrzymania. W związku z tym zwolniono skarżącego od obowiązku uiszczenia tej opłaty w całości.
Niezależnie od powyższego zauważyć jednak należy, że skarżący zadeklarował, że pomimo niskich dochodów, zgromadził oszczędności w wysokości 1 000 zł. W tej sytuacji nie sposób jest więc stwierdzić, że dysponując tej wielkości rezerwą finansową nie jest w stanie partycypować w kosztach sądowych, chociażby w minimalnym stopniu. Dlatego też zwalniając go od wpisu od skargi, odmówiono mu zwolnienia od pozostałych, potencjalnych kosztów, jakie mogą wyniknąć w przyszłości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.