Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 12 lutego 2014 r. D.W. (dalej: skarżący) został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia w kwocie 356 zł z pouczeniem, że nieusunięcie tego braku w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia spowoduje odrzucenie skargi.
Zgodnie z zalegającym w aktach potwierdzeniem odbioru (k.20) wezwanie to doręczono skarżącemu 18 lutego 2014 r. W dniu 6 marca 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek skarżącego z dnia 5 marca 2014 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, nadany w tym samym dniu w urzędzie pocztowym (data stempla pocztowego). W uzasadnieniu skarżący krótko wyjaśnił, że w dniach od 24 do 27 lutego 2014 r. nie był zdolny do pracy, a tym samym nie był w stanie uczynić zadość wezwaniu Sądu i dlatego wnosi o przywrócenie terminu do dokonania czynności, załączając zaświadczenie lekarskie. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- zwanej w skrócie P.p.s.a.- jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w przepisach art. 86 i art. 87 P.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 P.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1P.p.s.a.), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Wykazanie okoliczności braku winy w uchybieniu terminu spoczywa zgodnie z treścią przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie, która uchybiła terminowi do dokonania czynności. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II GZ 47/2009, system LexPolonica). Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu, i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy, w tym obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od dbającej należycie o własne interesy strony. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że pomimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, tj. że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu do dokonania czynności procesowej.
W ocenie Sądu, argumenty skarżącego nie mogą stać się przesłankami pozytywnymi do uwzględnienia jego wniosku, a zaniechanie skarżącego nosi znamiona nienależytego dbania o własne interesy. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się nagłą chorobę strony (a także jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika), co potwierdza orzecznictwo sądowe i literatura, ale taką, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (np. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. I SA/Sz 169/06, niepubl.) W sprawie - na co należy zwrócić uwagę - choroba skarżącego rozpoczęła się dopiero 24 lutego 2014 r., a więc w przedostatnim dniu upływu terminu i trwała cztery dni. Ta okoliczność została stwierdzona zaświadczeniem lekarskim. Z wniosku nie wynika także, że skarżący nie mógł się posłużyć inną osobą do dokonania czynności w terminie. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić w przypadku gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
Natomiast w sytuacji na jaką powołuje się skarżący zaniechanie uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie nastąpiło na skutek niezachowania należytej staranności i w ocenie Sądu, zachowanie skarżącego nosi znamiona winy w postaci niedbalstwa. Okoliczności faktyczne powołane we wniosku, nie usprawiedliwiają w żadnym wypadku tegoż zaniechania skarżącego, a zatem wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Konkludując – przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2004 r., sygn. akt FZ 129/2004, system LexPolonica nr 1926948). Przyczyn zaś takich, w rozpoznawanej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, co tym samym oznacza, że nie został uprawdopodobniony brak winy strony w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.