Uzasadnienie
ISA/Po 944/26
Z. U. S. zaskarżoną decyzją z dnia 16 lipca 2025 r. nr [...] wydaną na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) zwanej dalej "k.p.a.", w związku z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497 z późn. zm.) zwanej dalej "u.s.u.s.", utrzymał w mocy decyzję Z. U. S. z 5 maja 2025 r. nr [...] odmawiającą I. K. umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność, będącą jednocześnie płatnikiem tych składek, należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika składek oraz odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonego w łącznej kwocie 85 185, 92 zł oraz odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność, będącą jednocześnie płatnikiem tych składek w łącznej kwocie 30 177,72 zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że 23 sierpnia 2023 r. do Z. U. S. wpłynął wniosek strony o umorzenie należności z tytułu składek.W uzasadnieniu wniosku strona oświadczyła, ze jest ofiarą oszustwa i nie odpowiada za powstałe zadłużenie.
ZUS po przeprowadzeniu postępowania w sprawie umorzenia ww. decyzją z 5 maja 2025. odmówił stronie umorzenia należności ponieważ:
- 1) nie wystąpiła w sposób bezsporny żadna z przesłanek uzasadniających uznanie należności za całkowicie nieściągalne wymieniona w art. 28 ust. 2 i 3 u.s.u.s.;
- 2) strona nie wykazała zgodnie z treścią art. 28 ust. 3a ww. ustawy, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną spłata należności wiązałaby się z brakiem możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych Pani gospodarstwa domowego;
- 3) strona nie wykazała, aby powstanie zadłużenia było następstwem jakiegoś szczególnego zdarzenia;
- 4) strona nie wykazała, aby przewlekła choroba lub konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiła stronę możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
W dniu 8 lipca 2025 r. do ZUS wpłynął wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. W uzasadnieniu odwołujący wskazał, ze, ze za wszystkie należności odpowiedzialny jest V. Z., który faktycznie prowadził działalność gospodarczą. Sprawę oszustwa odwołujący zgłosił do prokuratury. Obecnie postępowanie w tej sprawie prowadzi Prokuratura Rejonowa w B. B.. Odwołujący z tytułu prowadzonej działalności nie uzyskał żadnych dochodów. Od początku przyjazdu do kraju pracuje wyłącznie jako pracownik fizyczny. Nie posiada żadnego majątku, z którego byłaby możliwa jakakolwiek spłata należności. Do pisma odwołujący dołączył m.in.:
- - postanowienie [...] Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. B. z 28 listopada 2023 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na rzecz wyegzekwowania należności wobec wierzyciela [...] Sp. z o.o.
- - postanowienie [...] Sądowego przy Sądzie Rejonowym w P. z 20 maja 2024 r.. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na rzecz wyegzekwowania należności wobec wierzyciela R. B.
- - postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z 27 listopada2024 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego na rzecz wyegzekwowania podatku VAT i podatku dochodowego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz sytuacji materialnej wynika, że I. K. jest [...], pracuje zarobkowo w [...] S.c. na podstawie umowy zlecenia zawartej na okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. z wynagrodzeniem 2 657,52 zł netto, nie pobiera świadczeń emerytalnych ani rentowych, nie posiada dochodu z innych źródeł, nie pobiera żadnych świadczeń, zasiłków ani nie korzysta z innych form pomocy, ponosi stałe wydatki w wysokości 1500 zł. z tytułu opłat eksploatacyjnych w wysokości 200 zł oraz inne w wysokości 200 zł., prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości ani innych praw majątkowy ani wierzytelności.
Organ rentowy po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wskazał, że w sprawie zachodzi przesłanka wymieniona w art. 28 ust 3 pkt 5 u.s.u.s.. [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w B. B. postanowieniem z dnia 28 listopada 2023 r. umorzył postępowanie egzekucyjne z uwagi na całkowity brak majątku. Podobnie [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w P. 20 maja 20234 r. umorzył postępowanie egzekucyjne z uwagi na całkowity brak majątku. Również Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r,. umorzył postępowanie egzekucyjne.
Jak wskazał dalej organ, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą pozostałe wymienione w art. 28 ust 3 u.s.u.s. przesłanki, w tym przesłanka z określona w pkt 3 ww. przepisu, ponieważ odwołujący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, jednak posiada dochód z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej: ponadto nie wystąpiło kryterium braku następców prawnych, ponieważ ma żonę.
Organ wskazał również, że nie zachodzi przesłanka opisana w art. 28 ust 3 pkt 6 u.s.u.s. ponieważ nie jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
Ostatecznie organ uznał, że pomimo wystąpienia w przedmiotowej sprawie przesłanki całkowitej nieściągalności, o której mowa w art. 28 ust 3 pkt 5 us.s.u.s., mogącej skutkować umorzeniem należności ZUS postanowił, w ramach uznania administracyjnego oraz w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego odmówić umorzenia należności z tytułu składek.
Organ wskazał również, że obecnie dochody odwołującego kształtują się na poziomie wyższym od kwoty minimum socjalnego. Zatem można bezdyskusyjnie stwierdzić, że sytuacja odwołującego nie nosi znamion ubóstwa.
- I. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której domagając się uchylenia obu wskazanych wyżej decyzji, zarzucił m.in.,
- - nieprawidłową ocenę materiału dowodowego w postaci postanowień komorników sądowych i Naczelnika Urzędu Skarbowego,
- - bezpodstawne uznanie, że samo prowadzenie przez ZUS egzekucji należności, nawet pomimo jej bezskuteczności daje podstawę do uznania, ze może ona być skuteczna
- - brak przesłuchania wnioskowanych świadków
- - brak wzięcia pod uwagę szczególnej sytuacji, w jakiej doszło do powstania obowiązku zapłaty składek.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.
Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Działając w tak zakreślonych granicach procesowania należy Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do zasadności odmowy umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność, będącą jednocześnie płatnikiem tych składek, należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika składek oraz odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonego w łącznej kwocie 85 185, 92 zł oraz odmowy umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem tych składek w łącznej kwocie 30 177,72 zł.
Zdaniem organu, pomimo wystąpienia w przedmiotowej sprawie przesłanki całkowitej nieściągalności, o której mowa w art. 28 ust 3 pkt 5 u.s.u.s., mogącej skutkować umorzeniem należności ZUS postanowił, w ramach uznania administracyjnego oraz w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, odmówić umorzenia należności z tytułu składek.
Jak wynika z zarzutów podniesionych w skardze, w ocenie skarżącego, organ wadliwie zinterpretował przepis art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s, oraz dowolnie ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.
Sąd w zaistniałym sporze rację przyznaje skarżącemu.
Materialnoprawną podstawą umorzenia należności z tytułu składek jest powołany w decyzji art. 28 u.s.u.s. Wskazany przepis daje prawo do umorzenia tych należności w sytuacji ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 1-3), a także w uzasadnionych przypadkach, w stosunku do składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek, pomimo braku ich całkowitej nieściągalności (art. 28 ust. 3a), przy czym umorzenie składek powoduje także umorzenie odsetek za zwłokę, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty (art. 28 ust. 4).
Jednocześnie na postawie art. 32 u.s.u.s., przepisy dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne stosuje się odpowiednio także do składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na ubezpieczenie zdrowotne.
Zgodnie z art. 28 ust. 3 u.s.u.s., całkowita nieściągalność składek, o której mowa w art. 28 ust. 2 tej ustawy zachodzi, gdy:
- 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie;
- 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1228 i 2320);
- 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa;
- 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym;
4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;
4b) nie nastąpiło zaspokojenie należności w umorzonym postępowaniu upadłościowym;
4c) ogłoszono upadłość, o której mowa w części III w tytule V ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe;
- 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję;
- 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
Powyższe wyliczenie jest wyczerpujące, tj. stanowi zamknięty katalog sytuacji, w których można uznać, że ma miejsce całkowita nieściągalność należności z tytułu składek i dopiero wystąpienie którejkolwiek z przesłanek określonych w tym przepisie daje potencjalną możliwość umorzenia tych należności.
Ponadto, należności z tytułu składek mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności, na zasadach określonych w cytowanym na wstępie rozporządzeniu. Przepis § 3 ust. 1 ww. aktu stanowi, że Zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w następujących przypadkach:
- 1) gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych;
- 2) poniesienia strat materialnych w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić zobowiązanego możliwości dalszego prowadzenia działalności;
- 3) przewlekłej choroby zobowiązanego lub konieczności sprawowania opieki nad przewlekle chorym członkiem rodziny, pozbawiającej zobowiązanego możliwości uzyskiwania dochodu umożliwiającego opłacenie należności.
Zdaniem Sądu, organ nie przeprowadził wyczerpującego i rzetelnego postępowania wyjaśniającego. Nie rozpatrzył istoty sprawy w sposób zgodny z prawem, w tym, dokonał wadliwej oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 28 ust.3 pkt 3, 5 i 6 u.s.u.s., przedstawiając niepełną i dowolną argumentację, nie znajdującą uzasadnienia w zebranym w sprawie materiale dowodowym.
Przyjmując, że w kontrolowanej sprawie nie wystąpiły przesłanki określone w art. 28 ust.3 pkt 3 u.s.u.s., organ wskazał, że skarżący zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, jednak posiada dochód z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej, ponadto nie wystąpiło kryterium braku następców prawnych, ponieważ ma żonę.
Jak wynika z powołanego przepisu, umorzenie należności możliwe jest, gdy nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie.
Organ w żaden sposób nie odniósł się do wynikających z postępowań egzekucyjnych ustaleń, z których w bezsprzeczny sposób wynika, że skarżący nie posiada majątku. Wskazane wyżej postępowania egzekucyjne zostały umorzone z uwagi na całkowity brak majątku. Okoliczność ta wynika również z ustaleń dokonanych przez organ w niniejszym postępowaniu.
Samo uzyskiwanie przez skarżącego dochodu z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy zlecenia, w wysokości 2 657,52 zł netto, nie stanowi o spełnieniu przesłanki wynikającej z ww. przepisu. Ponadto zaś okoliczność ta również powinna zostać rozważona przez organ, w kontekście realnej możliwości spłaty zadłużenia, tj. z uwzględnieniem zarówno niezbędnych wydatków skarżącego, jak i wysokości zadłużenia, czego również zabrakło w kontrolowanej sprawie.
Niewątpliwie również art. 28 ust 3 pkt 3 ustawy wymaga braku możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu ustawy Ordynacja podatkowa. W kontrolowanej sprawie organ wskazał jedynie, że skarżący ma żonę, przy jednoczesnym ustaleniu, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Tym samym, w ocenie Sądu, organ nie wykazał obiektywnego i rzeczywistego istnienia takiej możliwości.
Zdaniem sądu, wadliwe są również wnioski ZUS odnośnie przesłanek określonych w art. 28 ust. 3 pkt 5 i 6 u.s.u.s.
W kwestii przesłanki z art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s. organ wskazał, że w sprawie zachodzi przesłanka wymieniona we wskazanym przepisie.. [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w B. B. postanowieniem z dnia 28 listopada 2023 r. umorzył postępowanie egzekucyjne z uwagi na całkowity brak majątku. Podobnie [...] Sądowy przy Sądzie Rejonowym w P. 20 maja 20234 r. umorzył postępowanie egzekucyjne z uwagi na całkowity brak majątku. Również Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r,. umorzył postępowanie egzekucyjne. Ostatecznie jednak organ uznał, że pomimo wystąpienia w przedmiotowej sprawie przesłanki całkowitej nieściągalności, o której mowa w art. 28 ust 3 pkt 5 us.s.u.s., mogącej skutkować umorzeniem należności, ZUS postanowił w ramach uznania administracyjnego oraz w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, odmówić umorzenia należności z tytułu składek.
W tym miejscu należy zatem wskazać, że z treści przywołanych wyżej przepisów wynika, że istotą decyzji dotyczącej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne jest jej uznaniowy charakter. Nie budzi wątpliwości Sądu, że nawet wówczas, gdy ustalona zostanie całkowita nieściągalność należności, organ może odmówić ich umorzenia. Jednakże, na co wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych, uznanie administracyjne nie może być dowolne., ale powinno wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Organ zobowiązany jest zatem do rzetelnej i wnikliwej analizy wszystkich okoliczności sprawy w celu stwierdzenia, czy zostały spełnione określone w przepisach przesłanki. Dopiero przeprowadzona w taki sposób analiza stanu faktycznego sprawy stanowić może podstawę wydania przez organ decyzji o charakterze uznaniowym.
W kontrolowanej sprawie, poza przytoczeniem argumentów z wyroków sądów administracyjnych, organ w istocie nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających, jak wskazano w uzasadnieniu, przyznanie prymatu interesowi publicznemu nad słusznym interesem strony. Sam fakt, że skarżący winien być świadomy, decydując się na prowadzenie działalności gospodarczej, że dodatkowo zobowiązuje się do opłacania składek, na co wskazano w uzasadnieniu decyzji, niewątpliwie nie stanowi dostatecznego uzasadnienia dla odmowy umorzenia należności w związku z wystąpieniem przesłanki z art. 28 ust 3 pkt 5 us.s.u.s.,
Bez wpływu dla powyższej oceny pozostaje podniesiona przez organ okoliczność, że należności nadal są przedmiotem egzekucji prowadzonej przez Dyrektora ZUS Oddział w [...]., albowiem argumentu tego nie powiązano w żaden sposób z realną możliwością wyegzekwowania należności z majątku skarżącego, zwłaszcza w kontekście wskazanych wyżej postanowień [...] Sądowego i Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Zatem, kwestia nieściągalności zaległości objętych wnioskiem skarżącego o umorzenie wymaga ponownej, pogłębionej analizy, szczególnie w kontekście art. 28 ust. 3 pkt 5 u.s.u.s., a także pod kątem przesłanki określonej w art. 28 ust. 3 pkt 6 u.s.u.s. związanej z oceną możliwych do uzyskania w postępowaniu egzekucyjnym kwot.
Organ uznał, że nie zachodzi przesłanka opisana w art. 28 ust 3 pkt 6 u.s.u.s. ponieważ nie jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
Tymczasem, jak wynika z ustaleń organu, I. K. jest [...], pracuje zarobkowo w [...] S.c. na podstawie umowy zlecenia zawartej na okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. z wynagrodzeniem 2 657,52 zł netto, nie pobiera świadczeń emerytalnych ani rentowych, nie posiada dochodu z innych źródeł, nie pobiera żadnych świadczeń, zasiłków ani nie korzysta z innych form pomocy, ponosi stałe wydatki w wysokości 1500 zł. z tytułu opłat eksploatacyjnych w wysokości 200 zł oraz inne w wysokości 200 zł., prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości ani innych praw majątkowy ani wierzytelności.
Z powyższego niewątpliwie wynika, że skarżący nie posiada majątku, z którego możliwe byłoby prowadzenie egzekucji. Ponadto, organ nie wskazał, jakie konkretnie okoliczności faktyczne miałyby obiektywnie świadczyć o tym, że istnieje realna szansa, aby skarżący był w stanie uregulować należność w wysokości wskazanej w decyzji. Rozważania organu dotyczące możliwości poszukiwania lepiej płatnej pracy, czy układu ratalnego, wykraczaja poza literalne brzmienie art. 28 ust 3 pkt 5 i 6 u.s.u.s. Zatem przedstawione wyżej stanowisko organu uznać należy za nieprawidłowe.
W orzecznictwie sądowym akcentuje się konieczność rozpoznawania wniosku o umorzenie zaległości z uwzględnieniem przebiegu prowadzonego wobec strony postępowania egzekucyjnego, w szczególności, co do skuteczności tego postępowania i rokowań w tym zakresie. Konieczna jest bowiem analiza czy występuje "zmniejszanie" zadłużenia czy też jego "narastanie". Jest to istotna okoliczność i powinna zostać dokładnie zbadana przez organ prowadzący postępowanie o zastosowanie ulgi. Niedopuszczalna jest bowiem sytuacja, w której organ prowadzi postępowanie egzekucyjne, w trakcie którego w istocie nie ma szans na wyegzekwowanie dochodzonej należności. Celem bowiem postępowania egzekucyjnego nie jest jedynie jego prowadzenie, lecz jest nim wyegzekwowanie dochodzonych kwot.
Reasumując sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Zdaniem sądu, zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7, 11, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. Organ nie rozpatrzył istoty sprawy w sposób zgodny z prawem, w tym, dokonał wadliwej oceny wystąpienia przesłanek określonych w art. 28 ust.3 pkt 3, 5 i 6 u.s.u.s. Powyższe uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Okoliczność że w stosunku do skarżącego spełniona została wymieniona w art. 28 ust.3 pkt 5 przesłanka ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również nie pozostaje bez wpływu na ocenę dokonaną w świetle pkt 6 wskazanego przepisu.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany będzie do uwzględnienia powyższej oceny prawnej.
Z tych względów sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił obie wskazane wyżej decyzje.