Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 13 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 880/26

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Dnia 13 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Mirella Ławniczak przewodniczący
Sędzia WSA Katarzyna Nikodem
Sędzia WSA Marek Sachajko sprawozdawca
Rozpoznanie
w trybie uproszczonym w dniu 13 sierpnia 2026 roku
Sprawa
sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 marca 2026 roku nr [...] w przedmiocie skargi na czynność zabezpieczającą oddala skargę.

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: Dyrektor IAS, organ II instancji, organ odwoławczy) postanowieniem z dnia 17 marca 2026 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia z 6 lutego 2026 r. O. P. (dalej: strona, skarżąca) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. (dalej: organ I instancji) z 20 stycznia 2026 r. nr [...] o oddaleniu skargi z 9 stycznia 2026 r. na czynność zabezpieczenia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A., dokonaną na podstawie zawiadomienia z 22 grudnia 2025 r. nr [...] oraz w [...] S. A., dokonaną na podstawie zawiadomienia z 22 grudnia 2025 r. nr [...], na podstawie zarządzeń zabezpieczenia z 16 grudnia 2025 r. wystawionych przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w P. o numerach: od [...] do [...] i odmowie uchylenia zaskarżonych czynności.

Organ odwoławczy działał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., zwanej dalej "k.p.a."), w związku z art. 18 pkt 2 i art. 54 § 1 pkt 1 i § 5 w związku z art. 166b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2026 r. poz. 268 ze zm., zwanej dalej "u.p.e.a.").

W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że wobec spółki prowadzone jest postępowanie zabezpieczające na podstawie zarządzeń zabezpieczenia z 16 grudnia 2025 r. wystawionych przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w P. o nr: od [...] do [...]

W toku prowadzonego postępowania organ egzekucyjny, zawiadomieniami z 22 grudnia 2025 r. o nr: [...] oraz [...] dokonał zabezpieczenia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego odpowiednio w [...] S. A. oraz w [...] S.A. Zawiadomienia te doręczono stronie wraz z odpisami zarządzeń zabezpieczenia, z wykorzystaniem konta w systemie teleinformatycznym e-Urząd Skarbowy 5 stycznia 2026 r. natomiast dłużnikom zajętej wierzytelności, tj. [...] S. A. oraz [...] S.A. zawiadomienia doręczono przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego [...] w dacie jego sporządzenia. W odpowiedzi na dokonane zajęcia [...] S.A. poinformował organ egzekucyjny, iż brak jest środków na realizację zajęcia, a następnie, iż zajęcie nie może zostać zrealizowane z uwagi na blokadę szefa KAS.

Natomiast [...] S.A. zawiadomił organ egzekucyjny o braku środków na realizację zajęcia, a następnie poinformował o wystąpieniu zbiegu egzekucji, wskazując, że środki przekazywane będą do K. Sądowego przy Sądzie Rejonowym P. w P..

Pismem z 9 stycznia 2026 r. strona wniosła skargę na powyższe czynności zabezpieczające, żądając uwzględniania skargi w całości i uchylenia zaskarżonych czynności. Jako podstawę skargi wskazano dokonanie "czynności zajęcia innej wierzytelności pieniężnej" z naruszeniem przepisów art. 67 § 1 i § 2d, art. 80 § 1, art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 u.p.e.a. oraz art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. w zw. z art. 164 § 4 i art. 166b u.p.e.a. Spółka wskazała, że przedmiotowe zawiadomienia o zabezpieczeniu nie spełniają cech wydruku pisma sporządzonego w postaci elektronicznej, wobec tego ich doręczenie nie ma cech równoważnych z prawnie skutecznym doręczeniem pisma, co w konsekwencji oznacza, że zawiadomienia nie wywołują skutków prawnych. Strona podniosła, że skoro przekazane jej zawiadomienia, stanowią wydruki w myśl art. 26e u.p.e.a., to zgodnie z art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a. winny one zawierać informację, w jaki sposób dokumenty te zostały podpisane.

W opinii spółki powtórzenie treści art. 26 § 2 pkt 2 u.p.e.a. nie może być traktowane jako spełnienie ustawowego wymogu, gdyż regulacja ta obliguje do wskazania konkretnego, jednego sposobu podpisu, który to sposób winien wynikać z treści zawiadomienia. Skarżąca wskazała, że zastosowanie jednej z form podpisu, przewidzianych w art. 26e § 1 u.p.e.a., nie zwalnia organu od wskazania osoby sporządzającej i podpisującej dokument w formie elektronicznej. Spółka podkreśliła, że informacja ta powinna wynikać bezpośrednio z treści pisma, niezależnie od formy, jak również, że dane te powinny zostać wskazane w przekazywanym wydruku. Zdaniem skarżącej, brak wskazania danych osoby podpisującej pismo w postaci elektronicznej niezgodny jest z zasadą pisemności. Spółka uznała, że analizowane wydruki zawiadomień o zajęciu obiektywnie i bezspornie nie pozwalają zrekonstruować przez kogo imiennie i w jaki konkretnie sposób dokumenty te zostały podpisane, gdyż wydruki nie zawierają takich informacji.

W tym względzie strona podniosła, że weryfikacja powyższych okoliczności nie jest możliwa na podstawie dokumentów, które otrzymała, wobec czego uznał, iż otrzymała dokumenty, które albo nie spełniają wymogów przewidzianych dla wydruków, albo oddają w pełni to, jak sporządzono zawiadomienia, co wówczas świadczy o brakach pisma. Podsumowując tę kwestię skarżąca wskazała, iż oczekuje by organ egzekucyjny wskazał, czy analizowane wydruki pozwalają na stwierdzenie kto i w jaki sposób podpisał zawiadomienia, ewentualnie by wyjaśnił, czy faktycznie anonimowe wydruki pisma mogą być podstawą działań organów państwa. Spółka podniosła również, że wskazane braki formalne dyskwalifikują przedmiotowe dokumenty jako wydruki pisma sporządzonego w postaci elektronicznej, wobec czego nie wywołują skutków prawnych.

Dodatkowo strona wskazała, że gdyby art. 67 § 2a u.p.e.a. miał zwalniać z wymogu podania przedmiotowych danych, to musiałoby to dotyczyć nie samych wydruków, ale i wprost zawiadomień, jako pism sporządzanych w postaci elektronicznej. Argumentując swoje stanowisko strona powołała się na art. 3 pkt 9-12, 25-27 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L Nr 257, s. 73, dalej jako "elDAS") w zw. z art. 26 ust. 2 pkt b i art. 36 ust. 1 pkt b elDAS. Końcowo skarżąca podniosła, że omawiane wydruki zawiadomień o zajęciu nie posiadają oznaczenia, które pozwoliłoby powiązać je z systemem teleinformatycznym, za pomocą którego zawiadomienia zostały wytworzone. Ostatnim z zarzucanych braków, doręczonych stronie wydruków zawiadomień o zajęciu, było niewskazanie jakiego rodzaju należności pieniężne są dochodzone. Skarżąca uznała, że przedmiotowe wydruki zawiadomień nie mogą rodzić skutków prawnych, a złożona skarga nie może zostać uznana za bezzasadną.

Postanowieniem z 20 stycznia 2026 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego P. oddalił skargę i odmówił uchylenia zaskarżonych czynności.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ egzekucyjny przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania zabezpieczającego, opisał wniesiony przez stronę środek zaskarżenia, a następnie powołał i wyjaśnił podstawę prawną podjętego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się do niewskazania identyfikatora pisma, organ I instancji wskazał, że zawiadomienia o zajęciu z 22 grudnia 2025 r. zawierają identyfikator nadawany przez system teleinformatyczny, za pomocą którego zostały wydane, a co za tym idzie spełniony został wymóg wskazany w art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. W zakresie zarzutu dotyczącego braku oznaczenia rodzaju dochodzonych należności pieniężnych organ egzekucyjny wskazał, że zajęcie zabezpieczające, dokonane przez organ egzekucyjny, nie zmierza do wykonania obowiązku, ale jedynie zabezpiecza jego realizację w przyszłości. Jego cel jest zatem odmienny od celu zajęcia egzekucyjnego, które doprowadzić ma do przymusowego wykonania obowiązku. Ponadto organ egzekucyjny wyjaśnił, że brak powyższego elementu nie rodzi dla strony żadnych negatywnych następstw, a zatem nie można stwierdzić, że powyższy brak czyni zajęcia bezskutecznym.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 67 u.p.e.a. w zw. z art. 80 § 1 u.p.e.a. w zw. z art. 164 § 4 i art. 166b u.p.e.a. oraz:

  1. - w zw. z art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. na skutek podjęcia czynności zabezpieczających na podstawie zawiadomień sporządzonych w postaci elektronicznej, które są prawnie bezskuteczne, albowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego P. (jednocześnie wierzyciel i organ egzekucyjny), decydując się na doręczenie wydruku relewantnych zawiadomień na podstawie art. 26e § 4 u.p.e.a., zaniechał wskazania w myśl art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a., w jaki konkretnie sposób pisma te zostały opatrzone podpisem albo pieczęcią (art. 26e § 1 u.p.e.a.), tym samym brak prawnej skuteczności w zakresie domniemania z art. 26e § 3 u.p.e.a., jak i doręczenia w myśl 26e § 4 u.p.e.a.;
  2. - w zw. z art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. na skutek bezzasadnego przyjęcia, że przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. zwalnia z obowiązku zachowania wymogów przewidzianych w art. 26e u.p.e.a., w sytuacji gdy przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. odnosi się do wymogów z art. 67 §2 pkt 9 u.p.e.a.;
  3. - w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. oraz w zw. z art. 14 § 1a zdanie drugie i trzecie k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. - wszystkie wymienione przepisy w zw. z art. 166b u.p.e.a. - na skutek akceptacji dla sytuacji, w której podstawa działań organów ingerujących w sferę konstytucyjnie chronioną ma charakter personalnie anonimowy;
  4. - w zw. z art. 3 pkt 9,10, 11 i 12 oraz pkt 25, 26 i 27 rozporządzenia elDAS w zw. z art. 26 ust. 1 pkt b) oraz art. 36 ust. 1 pkt b) elDAS;
  5. - w zw. z art. 3 pkt 14a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U z 2025 r., poz. 1703 ze zm.);
  6. - w zw. z art. 393 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. na skutek braku prawnie skutecznego doręczenia zawiadomień, albowiem dokumenty te obarczone są wadą w postaci braku identyfikatora pisma określonego w art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a.;
  7. - w zw. z art. 67 § 2d u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a. - na skutek niezasadnego przyjęcia, że przy "odpowiednim" stosowaniu wymóg z art. 67 § 2d u.p.e.a. nie ma zastosowania w toku postępowania zabezpieczającego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia 17 marca 2026 r., powołanym na wstępie, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowe zawiadomienia z 22 grudnia 2025 r. zawierają wszystkie elementy określone w art. 67 § 2 i art. 80 § 1 w związku z art. 164 § 4 u.p.e.a. Jak wynika z ich treści, organ egzekucyjny, na podstawie art. 80 § 1 w związku z art. 155a § 1 pkt 1 w związku z art. 164 § 4 u.p.e.a. wezwał banki, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywały wypłat z rachunku bankowego, lecz bezzwłocznie zablokowały kwotę na zabezpieczenie należności objętych zarządzeniami zabezpieczenia. Organ egzekucyjny prawidłowo także dokonał czynności zabezpieczenia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego pod kątem spełnienia wymogów wynikających z art. 67 § 2 u.p.e.a. Oba analizowane zawiadomienia o zabezpieczeniu posiadają bowiem: oznaczenie zobowiązanego, wskazują wierzyciela należności, określają dłużnika zajętej wierzytelności, podają adres i siedzibę organu egzekucyjnego dokonującego zajęcia, wskazują zastosowany środek, podają podstawę jego zastosowania, tj. wskazują daty i nr zarządzeń zabezpieczenia wraz ze wskazaniem kwoty podlegającej zabezpieczaniu.

Omawiane zawiadomienia zawierają również właściwe wezwania dla dłużników zajętej wierzytelności, jak również pouczenia co do skutków zajęcia, a ponadto opatrzone są datą ich dokonania i jak wynika z akt sprawy podpisane są kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego P.. Z uwagi na treść art. 67 § 2a u.p.e.a (odnoszącego się jedynie do zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego doręczanego dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej), modyfikującego obowiązek z art. 67 § 2 pkt 9 u.p.e.a., w zawiadomieniach tych nie został umieszczony podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.

Organ II instancji wskazał, że dokument jakim jest zawiadomienie o zabezpieczeniu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego sporządzany jest w systemie teleinformatycznym [...]. Samo zawiadomienie stanowi zatem dokument elektroniczny wydany/sporządzany w postaci elektronicznej, przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Taki dokument elektroniczny przekazywany jest następnie drogą elektroniczną do dłużników zajętej wierzytelności (tu banków) za pośrednictwem dedykowanego systemu (tu system [...], zgodnie z art. 86b u.p.e.a.). W takim przypadku, zgodnie z art. 67 § 1a u.p.e.a. nie stosuje się wzorów ustalonych zgodnie z art. 67 § 6 u.p.e.a.

Organ odwoławczy nie podzielił zarzutów naruszenia art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. Doręczony stronie wydruk zawiadomienia o zabezpieczeniu zawiera nr dokonanej czynności, który jest jednocześnie identyfikatorem pisma elektronicznego wydanego za pomocą systemu teleinformatycznego ([...].).

W kwestii zarzutu naruszenia przez organ egzekucyjny wymogu z art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a., organ II instancji wskazał, że przekazane stronie wydruki zawierają informację o treści "Wydruk pisma sporządzonego w postaci elektronicznej", co wypełnia obowiązek określony w art. 26e § 2 pkt 1 u.p.e.a. Ponadto, wydruki te posiadają informację, o opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o których mowa w art. 26e § 1 u.p.e.a.

Organ odwoławczy zaznaczył, że przedmiotowe zawiadomienia o zabezpieczeniu nie zawierają danych, o których mowa w art. 67 § 2d u.p.e.a., jednak podzielił stanowisko organu egzekucyjnego, iż wskazany brak, nie skutkuje nieważnością dokonanej czynności zabezpieczającej, jak również nie narusza praw ani interesu strony. Za nieuprawniony organ uznał wniosek, jakoby art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. odnosił się wyłącznie do pism sporządzanych w postaci papierowej, a jedynie przekazywanych do dłużników zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Natomiast powołane przez stronę przepisy, stanowią jedynie definicje pojęć wykorzystywanych do celów z rozporządzenia elDAS, jak i z ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

W skardze do WSA w Poznaniu skarżąca wniosła o uchylenie w całości postanowień obu instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

  1. 1. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. - oba przepisy w zw. z art. 18 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a. - na skutek utrzymania w mocy postanowienia organu egzekucyjnego, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie to obarczone jest naruszeniem:
  2. a) art. 124 § 2 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. - wszystkie przytoczone przepisy k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a. - na skutek bezzasadnego zaniechania rzeczywistego, merytorycznego i wyczerpującego ustosunkowania się do wszystkich kwestii prawnych podniesionych w zażaleniu, w efekcie brak wyjaśnienia wszystkich istotnych kwestii prawnych;
  3. b) art. 67 w zw. z art. 80 § 1 w zw. z art. 164 § 4 i w zw. z art. 166b u.p.e.a. oraz w zw. z:
  1. 1. art. 26e § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 w zw. z art. 166b u.p.e.a. na skutek podjęcia czynności zabezpieczającej na podstawie zawiadomień sporządzonych w postaci elektronicznej, które są prawnie bezskuteczne, albowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego P., decydując się na doręczenie wydruku relewantnych zawiadomień na podstawie art. 26e § 4 w zw. z art. 166b u.p.e.a., zaniechał wskazania w myśl art. 26e § 2 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a., w jaki sposób pisma te zostały opatrzone (vide art. 26e § 1 u.p.e.a.), bezzasadnie wskazując, że przepis art. 67 § 2a pkt 1 w zw. z art. 166b u.p.e.a. zwalnia z obowiązku zachowania wymogów przewidzianych w art. 26e u.p.e.a., w sytuacji gdy przepis art. 67 § 2a pkt 1 w zw. z art. 166b u.p.e.a. odnosi się do wymogów z art. 67 § 2 pkt 9 w zw. z art. 166b u.p.e.a. - tym samym zachodzi brak prawnej skuteczności w zakresie domniemania z art. 26e § 3 w zw. z art. 166b u.p.e.a., jak i doręczenia w myśl 26e § 4 w zw. z art. 166b u.p.e.a.,
  2. 2. art. 3 pkt 25, 26 i 27 rozporządzenia eiDAS w zw. z art. 35 ust. 1 i art. 36 ust. 1 lit. b eiDAS oraz w zw. z art. 14 § 1a k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a.
  3. 3. art. 393 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a. na skutek braku prawnie skutecznego doręczenia zawiadomień o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, albowiem dokumenty te obarczone są wadą w postaci braku identyfikatora pisma określonego w art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 18 pkt 2 u.p.e.a. w zw. z art. 166b u.p.e.a.
  4. 4. art. 67 § 2d w zw. z art. 166b u.p.e.a. - na skutek niezasadnego przyjęcia, że przy "odpowiednim" stosowaniu wymóg z art. 67 § 2d u.p.e.a. nie ma zastosowania w toku postępowania zabezpieczającego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła argumentację podniesionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy na wstępie, że zgodnie z treścią art. 164 § 1 pkt 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej przez zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych, innych wierzytelności i praw majątkowych lub ruchomości.

Stosownie do art. 164 § 4 u.p.e.a. do zajęcia zabezpieczającego stosuje się odpowiednio przepisy o zajęciu egzekucyjnym pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, renty socjalnej, rachunków bankowych, innych wierzytelności pieniężnych, praw z papierów wartościowych zapisanych na rachunku papierów wartościowych oraz z wierzytelności z rachunku pieniężnego, papierów wartościowych niezapisanych na rachunku papierów wartościowych, praw majątkowych zarejestrowanych w rejestrze akcjonariuszy, weksla, autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych oraz własności przemysłowej, udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, pozostałych praw majątkowych oraz ruchomości.

Zgodnie z definicją legalną, zawartą w art. 1a pkt 19 u.p.e.a., ilekroć w ustawie jest mowa o zajęciu zabezpieczającym - rozumie się przez to czynność organu egzekucyjnego, w wyniku której organ egzekucyjny nabywa prawo rozporządzania składnikiem majątkowym zobowiązanego w zakresie niezbędnym do zabezpieczenia wykonania przez niego obowiązku objętego dokumentem stanowiącym podstawę zabezpieczenia, ale która nie prowadzi do przymusowego wykonania obowiązku.

Stosownie do art. 166b u.p.e.a., w postępowaniu zabezpieczającym stosuje się odpowiednio przepisy działu I i art. 168d. W postępowaniu zabezpieczającym odpowiednie zastosowanie znajdzie m.in. art. 54 u.p.e.a. regulujący kwestię skargi na czynność organu egzekucyjnego, jak również przepisy regulujące kwestię egzekucji z innych wierzytelności pieniężnych.

Zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Podstawą skargi jest:

1 dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy;

2 zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej.

Skarga na czynność egzekucyjną określa zaskarżoną czynność egzekucyjną, zakres żądania i jego uzasadnienie (art. 54 § 2 u.p.e.a.). Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej (art. 54 § 3 u.p.e.a). Zgodnie z art. 54 § 5 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną przysługuje zażalenie. Wniesienie skargi na czynność egzekucyjną nie wstrzymuje dalszej realizacji środka egzekucyjnego, w ramach którego dokonano zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W uzasadnionych przypadkach organ egzekucyjny lub organ sprawujący nadzór może z urzędu wstrzymać dalszą realizację tego środka egzekucyjnego do dnia, w którym postanowienie w sprawie skargi na czynność egzekucyjną stanie się ostateczne (art. 54 § 7 u.p.e.a.).

Skarga na czynności zabezpieczające zgodnie z art. 54 u.p.e.a. w związku z art. 166b u.p.e.a. służy kontroli prawidłowości czynności organu egzekucyjnego podejmowanych w postępowaniu zabezpieczającym, a zmierzających do zabezpieczenia należności, objętych zarządzeniami zabezpieczenia. W ramach przedmiotowej skargi podnosić można jedynie kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Zarzuty skargi ograniczone zostały zatem do aspektów formalnych, polegających na zgodności dokonanej czynności z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, regulującymi formę jej dokonania lub uciążliwość zastosowanego środka. W skardze na czynność organu egzekucyjnego nie można zatem podnosić kwestii dotyczących m.in. zasadności zabezpieczenia.

W orzecznictwie przyjmuje się, że określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne (zabezpieczające), stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego (zabezpieczającego). Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, takie jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego (por. wyroki: NSA z 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 778/13; NSA z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13; NSA z 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I GSK 1360/21, NSA z 31 maja 2023 r. sygn. akt III FSK 352/22, NSA z 20 marca 2024 r. sygn. akt III FSK 4841/21- treść powołanych wyroków dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: publ. CBOSA).

Zgodnie z art. 67 § 1 u.p.e.a. podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy, albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu. Mając na uwadze art. 67 § 1a u.p.e.a. zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzorów określonych w przepisach wydanych na podstawie § 6.

Zgodnie z treścią art. 67 § 2 u.p.e.a. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera:

  1. 1) dane zobowiązanego będącego:
  2. a) osobą fizyczną: imię i nazwisko oraz adres jego miejsca zamieszkania, numer PESEL, NIP lub numer REGON, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, a jeżeli numer PESEL, NIP i numer REGON nie są znane organowi egzekucyjnemu, to imię ojca i imię matki zobowiązanego oraz datę jego urodzenia albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu,
  3. b) osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną: nazwę i adres jego siedziby, NIP, numer REGON lub numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, jeżeli zobowiązany taki numer posiada, albo inny numer identyfikacyjny ze wskazaniem jego rodzaju, o ile jest znany organowi egzekucyjnemu;

1a) nazwę wierzyciela;

1b) nazwę i adres siedziby organu egzekucyjnego;

  1. 2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności;
  2. 3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego;
  3. 4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę zajęcia, a w przypadku jednolitego tytułu wykonawczego lub zagranicznego tytułu wykonawczego - również wskazanie jego rodzaju;
  4. 5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia;
  5. 6) kwotę kosztów egzekucyjnych:
  6. a) opłaty manipulacyjnej,
  7. b) opłaty za czynności egzekucyjne,
  8. c) wydatków egzekucyjnych,
  9. d) opłaty egzekucyjnej,
  10. e) powstałych w postępowaniu egzekucyjnym umorzonym z przyczyny określonej w art. 59 § 2 w przypadku, o którym mowa w art. 64ca § 2;
  11. 7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia;
  12. 8) pouczenie o skutkach zajęcia;
  13. 9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego.

W myśl art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. jeżeli zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej w zawiadomieniu o zajęciu nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego.

Zgodnie z art. 67 § 2c u.p.e.a. minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, sposób sporządzania i dokonywania doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach stosowanego środka egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, mając na względzie bezpieczeństwo posługiwania się dokumentami w postaci elektronicznej oraz sprawność i skuteczność egzekucji.

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 1 września 2016 r. w sprawie sposobu sporządzania i dokonywania doręczeń dokumentów przesyłanych w ramach stosowanego środka egzekucyjnego z użyciem środków komunikacji elektronicznej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1394) stanowi: "Na podstawie art. 67 § 2c ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r. poz. 599, 868, 1228 i 1244) zarządza się, co następuje:

§ 1. Zawiadomienie o zajęciu i inne pisma, o których mowa w art. 67 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwane dalej "pismami", doręczane dłużnikowi zajętej wierzytelności i organowi egzekucyjnemu w ramach stosowanego środka egzekucyjnego, sporządza się w formacie pdf.

§ 2. Pisma przesyłane w ramach stosowanego środka egzekucyjnego z użyciem środków komunikacji elektronicznej doręcza się przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu egzekucyjnego i dłużnika zajętej wierzytelności, jeżeli dłużnik taką skrzynkę posiada. § 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 8 września 2016 r.".

Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie:

  1. 1) przekazał zajętą wierzytelność organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;
  2. 2) nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego;
  3. 3) po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od egzekucji, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie egzekwowanych należności pieniężnych, zawiadomił o zbiegu egzekucji.

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również środki pieniężne:

  1. 1) których nie było na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia;
  2. 2) które zostały wpłacone na inny rachunek, otwarty po dokonaniu zajęcia (art. 80 § 2 u.p.e.a.).

Według art. 80 § 3 u.p.e.a. organ egzekucyjny, jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego. Zgodnie z art. 86b u.p.e.a. zawiadomienie, o którym mowa w art. 80 § 1, i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego przesyła się do banku i organu egzekucyjnego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługującego zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego. Jeżeli wykorzystanie tego systemu jest niemożliwe z przyczyn technicznych, w czasie niezbędnym do przywrócenia jego funkcjonowania zawiadomienie i inne pisma w egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego doręcza się na piśmie.

Zgodnie z art. 26e § 1 pkt 5 u.p.e.a. pismo sporządzone przez wierzyciela lub organ egzekucyjny w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną. Przepis art. 393 § 1 k.p.a. stanowi, że w przypadku pism wydanych przez organ administracji publicznej w postaci elektronicznej przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma. Natomiast § 2 ww. regulacji wskazuje, że wydruk pisma, o którym mowa w § 1 zawiera:

  1. 1) informację, że pismo zostało wydane w postaci elektronicznej i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała, albo opatrzone zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną;
  2. 2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny, za pomocą którego pismo zostało wydane.

Zgodnie z art. 393 § 4 k.p.a. wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie wydanym w postaci elektronicznej.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 910/2014 z 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L Nr 257, s. 73), w art. 3 pkt 25-27, dla celów powołanego rozporządzenia omawia poszczególne definicje pieczęci elektronicznej (oznacza dane w postaci elektronicznej dodane do innych danych w postaci elektronicznej lub logicznie z nimi powiązane, aby zapewnić autentyczność pochodzenia oraz integralność powiązanych danych), zaawansowanej pieczęci elektronicznej (oznacza pieczęć elektroniczną, która spełnia wymogi określone w art.

  1. 36) i kwalifikowanej pieczęcie elektronicznej (oznacza zaawansowaną pieczęć elektroniczną, która została złożona za pomocą kwalifikowanego urządzenia do składania pieczęci elektronicznej i która opiera się na kwalifikowanym certyfikacie pieczęci elektronicznej). Zgodnie z art. 35 eiDAS:
  2. 1. Pieczęci elektronicznej nie można odmówić skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu w postępowaniu sądowym wyłącznie z tego powodu, że pieczęć ta ma postać elektroniczną lub że nie spełnia wymogów dla kwalifikowanych pieczęci elektronicznych.
  3. 2. Kwalifikowana pieczęć elektroniczna korzysta z domniemania integralności danych i autentyczności pochodzenia tych danych, z którymi kwalifikowana pieczęć elektroniczna jest powiązana.

Natomiast w art. 36 ust. 1 ww. rozporządzenia wskazuje, że zaawansowana pieczęć elektroniczna musi spełniać następujące wymogi:

  1. a) jest unikalnie przyporządkowana podmiotowi składającemu pieczęć;
  2. b) umożliwia ustalenie tożsamości podmiotu składającego pieczęć;
  3. c) jest składana przy użyciu danych służących do składania pieczęci elektronicznej, które podmiot składający pieczęć może, mając je z dużą dozą pewności pod swoją kontrolą, użyć do złożenia pieczęci elektronicznej; oraz
  4. d) jest powiązana z danymi, do których się odnosi, w taki sposób, że każda późniejsza zmiana danych jest rozpoznawalna.

Zdaniem Sądu, organ II instancji zasadnie stwierdził, że przedmiotowe czynności zabezpieczające zostały dokonane prawidłowo. Zawiadomienia z 22 grudnia 2025 r. nr [...] i Z. [...] o zabezpieczeniu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. i [...] S.A. zawierają bowiem niezbędne elementy określone w art. 67 i art. 80 u.p.e.a. Jak wynika z akt, stosownie do treści przepisów ustawy, organ egzekucyjny wezwał banki, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywały wypłat z rachunku bankowego, lecz bezzwłocznie zablokowały kwotę na zabezpieczenie należności objętych zarządzeniami zabezpieczenia.

Ponadto organ egzekucyjny wezwał banki, aby niezwłocznie nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu zawiadomiły organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego, po powstaniu wierzytelności, jeżeli jej wysokość przekracza kwotę wolną od zabezpieczenia, a zajęta kwota nie wystarcza na zaspokojenie zabezpieczanych należności pieniężnych, zawiadomiły go o zbiegu. Organ egzekucyjny zawiadomił skarżącą, że nie wolno zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem. W zawiadomieniu o zajęciach organ egzekucyjny pouczył o tym, że zajęcie zabezpieczające dokonane jest z chwilą doręczenia przedmiotowych zawiadomień. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienia z 22 grudnia 2025 r. zostały stronie skutecznie doręczone 5 stycznia 2026 r. Warunki wskazane w art. 80 u.p.e.a. zostały zatem spełnione.

W zawiadomieniach skarżąca została także pouczona o możliwości wniesienia skargi na ww. czynności, w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia, oraz o podstawach tej skargi. Organ egzekucyjny zastosował się również do przepisu z art. 26e § 2 u.p.e.a i zawarł w zawiadomieniach informację o: sporządzeniu pisma w postaci elektronicznej, opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią, o której mowa w art. 26e § 1 u.p.e.a.

Wyjaśniono także skarżącej, że zgodnie z odpowiednim stosowaniem art. 67 §2a u.p.e.a., w przypadku gdy zawiadomienie doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej, w zawiadomieniu tym nie umieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. W przedmiotowej sprawie doręczenie ww. zawiadomienia do dłużników zajętej wierzytelności (banków) nastąpiło przy wykorzystaniu systemów teleinformatycznych, zatem zawiadomienia te zgodnie z treścią przepisu nie zawierały ww. danych identyfikujących osobę podpisującą. Zawiadomienia o zajęciu zabezpieczającym z 22 grudnia 2025 r. zostały podpisane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego P., co potwierdzają także znajdujące się w aktach sprawy wydruki raportów z dokonanej weryfikacji podpisów elektronicznych złożonych na ww. dokumentach.

Wbrew zarzutom skargi organ odwoławczy odniósł się do wszystkich argumentów podniesionych w zażaleniu, wyjaśniając sporne kwestie.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty naruszenia przez organ egzekucyjny art. 26e § 2 pkt 2 w zw. z art. 166b u.p.e.a., poprzez niewskazanie w treści spornych wydruków zawiadomień o zajęciu kto i w jaki sposób podpisał ww. zajęcia. Wyjaśnić należy, że zawiadomienie o zajęciu sporządzane jest w formie elektronicznej i w takiej formie przekazywane za pośrednictwem systemu obsługującego zajęcie wierzytelności lub środków komunikacji elektronicznej do dłużników zajętej wierzytelności (tu banków), wobec czego w jego treści (w samym zawiadomieniu, jak i w jego wydruku) nie zamieszcza się podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci elektronicznej. Przedmiotowy przepis art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a stanowi regulację szczególną i odnosi się wyłącznie do zawiadomień o zajęciu prawa majątkowego. Nie ulega wątpliwości, że zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego sporządzane w formie elektronicznej, jest szczególną postacią pisma elektronicznego.

W zakresie pism sporządzanych przez wierzyciela i organ egzekucyjny w postaci elektronicznej, ustawodawca w art. 26e u.p.e.a. zawarł szczególną regulację dotycząca sposobów podpisów oraz informacji jakie powinien zawierać wydruk pisma elektronicznego. Przepis art. 26e u.p.e.a. ma ogólne zastosowanie do pism wierzyciela i organu egzekucyjnego, wydawanych w ramach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W stosunku natomiast do zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego, ustawodawca postawił na odrębną regulację, zawartą w art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a., którą z uwzględnieniem dyrektyw wykładni systemowej należy uznawać za lex specialis w stosunku do regulacji art. 26e u.p.e.a. Dokonując oceny spornych zawiadomień o zajęciu trzeba uznać, że zawiadomienie to jest szczególną postacią pisma elektronicznego, które musi zawierać elementy określone w art. 67 u.p.e.a., powinno zostać podpisane elektronicznie (jednym z dostępnych form podpisów elektronicznych), natomiast, w myśl art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a nie zawiera ono w swej treści podpisu z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisku pieczęci organu egzekucyjnego. Nie oznacza to, że samo zawiadomienie nie zostaje podpisane, lecz że w jego treści nie umieszcza się podpisu wraz z danymi osoby podpisującej.

W przedmiotowej sprawie, sporne zawiadomienia o zajęciu (sporządzone w postaci elektronicznej) poddano weryfikacji w zakresie złożonego podpisu. Jak wynika z dokonanej weryfikacji - zawiadomienia te zostały podpisane kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną Naczelnika Urzędu Skarbowego P., co także wyjaśniono skarżącej w treści zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego. Okoliczność ta potwierdza, iż sporne zawiadomienia o zajęciu zostały podpisane, natomiast w ich treści, zgodnie z brzmieniem art. 67 § 2a pkt 1 u.p.e.a. nie umieszczono danych osoby podpisującej.

Odnosząc się natomiast do niewskazania przez organ rodzaju złożonego podpisu w wydruku pisma doręczonego skarżącej, wyjaśnienia wymaga, że w art. 26e § 2 pkt 2 u.p.e.a. ustawodawca wskazał, że wydruk pisma sporządzonego w postaci elektronicznej zawiera informację o opatrzeniu pisma podpisem albo pieczęcią. Oznacza to, że w doręczonym stronie wydruku ma znaleźć się jedynie informacja o opatrzeniu pisma podpisem, a nie o formie czy rodzaju złożonego podpisu. Podzielić należy stanowisko organu że dla spełnienia ww. wymogu wystarczającym jest powołanie treści ww. przepisu, gdyż informuje on o opatrzeniu danego pisma podpisem albo pieczęcią. Wymóg ten organ uznał za spełniony.

Ponadto kwestionowany przez spółkę identyfikator pisma, wynikający z art. 393 § 2 pkt 2 k.p.a. został wskazany w spornych zawiadomieniach o zajęciu. Identyfikatorem tym jest bowiem unikalny numer generowany przez system elektroniczny, który znajduje się pod oznaczeniem organu egzekucyjnego, w niniejszej sprawie - Z. [...] i [...]

Mając na uwadze argumentację skarżącej dotyczącą naruszenia art. 36 ust. 1 pkt b eiDAS, wyjaśnić należy, że zawarty w treści tego przepisu wymóg umożliwienia ustalenia tożsamości podmiotu składającego pieczęć - błędnie interpretowany przez spółkę jako obowiązek wskazania w piśmie danych osoby podpisującej - oznacza możliwość weryfikacji złożonego pod takim dokumentem podpisu w oparciu o kwalifikowany certyfikat pieczęci elektronicznej, definiowanej jako poświadczenie elektroniczne, które przyporządkowuje dane służące do walidacji podpisu lub pieczęci elektronicznej do osoby fizycznej i potwierdza co najmniej imię i nazwisko lub pseudonim tej osoby. Istnieje zatem możliwość identyfikacji osoby podpisującej pismo na podstawie ww. certyfikatu podpisu lub pieczęci elektronicznej. Treść art. 36 ust. 1 pkt b eiDAS nie stoi jednak w sprzeczności z treścią art. 67 § 2a u.p.e.a.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że sporne między stronami zagadnienie było już przedmiotem rozstrzygnięcia m.in. w wyrokach WSA w Poznaniu z 14 maja 2026 r., sygn. I SA/Po 372/26, z 15 maja 2026 r., sygn. I SA/Po 924/25. Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela stanowisko zawarte w tych wyrokach.

Reasumując całokształt powyższych rozważań należy stwierdzić, że postanowienia organów obu instancji odpowiadają prawu, a w konsekwencji nie doszło do naruszenia przepisów w sposób sformułowany w skardze.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst u wydawcy: CBOSAPobrany 12 października 2026 r.Zgłoś dane osobowe albo błąd

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.