Uzasadnienie
Skarżący P. M., pismem z 11 października 2025 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2025 r.,
Nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2025.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 8 lipca 2026 r. wyznaczono w tej sprawie termin rozprawy na 12 sierpnia 2026 r.
W dniu 11 sierpnia 2026 r. do akt niniejszej sprawy wpłynęło pismo skarżącego opatrzone datą 11 sierpnia 2026 r., w którym skarżący zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi, a ponadto wniósł o zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; w skrócie: "p.p.s.a.") cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazana regulacja stanowi, że cofnięcie skargi sprowadza się w istocie do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., o sygn. akt III SA/Wa 2058/03, dostępny na stronie internetowej: [...]).
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W kontekście powyższego Sąd stwierdza, że pismem z dnia 11 sierpnia 2026 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Sąd rozpoznając złożone przez skarżącego oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane powyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł, jak w pkt 2. sentencji, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.